YAYLAYA GİDİYORUM

Birkaç yıldır, Adana’ya gidiş gelişlerde ,  bu fotoğraftaki gibi dışardan bakabiliyordum yaylamıza, Bürücek’e. Şimdi ise  1 haftalığına gidiyorum; ailemi görmeye, torunlarını sevdirmeye, dinlenmeye, çam ağaçları arasında uzun yürüyüşler yapmaya, fırından yeni çıkmış sıcak pide yemeye, biraz örgü örmeye,  bol bol fotoğraf çekmeye, Elif Şafak -“Aşk” ı okumaya.

İrem çok heyecanlı,  bebeklikten sonra ilk kez gidecek. Bürücek’i anlattığım yazıda bahsettiğim gibi İrem’le yaylaya gitmeyi, O’nun doğayla içiçe koşturmasını, ağaçlardan meyve toplamasını çok istiyordum. Bakalım kendisi de sevecek mi, böcek korkusunu atlatabilecek mi yoksa daha mı fena olacak?

Kerem  ise ilk kez uçağa binecek, umarım çok etkilenmez kalkış, inişte. Ve yaylada muhtemelen kucak kucak dolaşacak.

Adana için sıcak uyarısı yapıyorlardı, hiç kalmadan hemen yaylaya geçeceğiz ama dönüşte belki bir Adana Kebap keyfi  ayarlayabiliriz, onsuz olmaz çünkü.