Florence Knapp’in “The Names” (İsimler) romanı, Torino’da gezdiğim kitabevinden kendime aldığım hediye idi, ismiyle beni cezbetti.
Adından ve arka kapağından daha mistik bir noktadan düşünmüştüm romanın içeriğini. İsimlerin kişiliği tanımlamasına dayanan, kuşakları, arketipleri, etimolojiyi de içine katan bir hikaye bekliyordum. Arka kapak yanıltıcı olabiliyormuş.
Karakterlerin isimleri özenle seçilmiş, anlamlarının karakterlerine yansımaları var. Ancak olayın asıl örgüsü bu değil. Bir bebeğe farklı niyet ve şartlar altında karar verilen ismin, hayatına etkisini ve yaşayabileceği hayatları, paralel hikayeler olarak okuyoruz. Bebeğe seçilen isim kritik, romanda bir bebeğin 3 farklı isimle adlandırılmasıyla başlayan yaşamının 35 yaşına kadar geçen 7 yıllık kesitlerine şahit oluyoruz. Romanın , üç alternatif zaman çizgisinde ilerleyen kurgusunu sevdim, bölüm bölüm, seri bir şekilde okunabiliyor.
Diğer taraftan psikolojik olarak okuması kolay bir kitap değil bana göre; aile içi şiddet, kadına taciz, sistematik baskı, otoritenin gücü temalarını okumak zor ve sarsıcı geldi. . Üstelik, medeniyetle birlikte kadına şiddet sorununun yaşanmadığını varsaydığım batılı bir ülkede son derece medeni bir aile kurgusunda geçen hikaye ilginçti. Üzücü bir itiraf olacak ama yazar ve hikaye bizim coğrafyadan olsa bu denli şaşırmazdım 😔.
Oysa insan her yerde insan, hasta ruhlu insan da her yerde aynı.
Neyse ki korkunç olaylara rağmen yazar bir kurtuluş yolu da sunuyor, umut hep var. İyi ki…
Orijinal dilinden okumuş olduğuma sevindiğim kitap oldu. Türkçeye de çevrilen etkileyici bir kitap.
