Kerem 10,5 Aylık

Epey büyüdü  bizim minik beyimiz.  Büyüdükçe daha da güzelleşiyor ilişkimiz, bizi daha çok anlıyor artık, oyunlar kurmaya başladık. Sürekli gezmek keşfetmek istiyor, biz de O’nu mümkün olduğunca destekliyoruz, yemek saatinde bile mama sandalyesine oturmak istemiyor, dirençle oturuyor.   Yürüme çalışmalarımız devam ediyor fakat ayakta bir yere tutunurken güzel bassa da yürürken henüz tam ayağına basamıyor,  parmak uçlarında sekiyor diyelim.  Emeklemesi çok güzelleşti , daha önceleri göbek üstü sürünüyordu çoğu zaman. Bir de hızlı emekleme yolu bulmuş kendine ki yıldırım gibi geliyor peşimizden; tek elinin altına kitap, dvd/cd kapağı ya da oyuncak bir şey buluyor bir yandan onu kaydırırken kendi de hızla emekliyor, el kayağı denilebilir mi acaba? En az girebildiği yer olduğundan  banyoyu daha bir merak ediyor, hele de çamaşır makinası sesi varsa.

Üstte 4 altta 2 dişimiz var, alt 3. yolda. Diş çıkarırken geceleri çok sık uyanıyor ve huzursuz oluyor, canımın içi.

Sebze çorbalarıyla aramız gayet iyi , İrem hn. la yemeğimiz problemli olunca Kerem’e herşeyi veriyorum şimdiden. İlerde ne olur bilmem ama kendimize yaptığımız yemeklerden tattırırken hiç sorun çıkarmıyor maşallah. Köfteyi de çok seviyoruz , ne de olsa Adanalılık var 🙂

Bir iki gündür al- ver oynuyoruz,  elimdekini O’na veriyorum önce evirip çevirip ağzına alıyor sonra ver deyince veriyor. Bebekler karnımızdayken de herşeyi hissediyor ve anlıyorlar ama artık anladıklarını net olarak görmek daha bir mutlu ediyor bizleri sanırım. Kanepeden düştükten sonra (kötü değildi Allahtan, kanepe alçaktı, tüm düşüşler gibi birden gözümüzün önünde oldu) “Düşersin” kelimesini öğrendi, duyduğunda dönüp duruyor. Ve bunlardan sonra kanepeden poposunu dönüp ayakları bırakak inmesini öğrendi.  Çıkma çalışmalarına  başladık bir iki gündür de.

Yağmurlardan , soğuk havadan ara verdiğimiz yürüyüşlerimize de başladık bu hafta yeniden. Mest oluyoruz dışarda gezerken , ee önümüz de bahar havalar güzelleşiyor  , ne güzel .