Kerem 9 Aylık

Kerem  Beyimiz, 9 ayını doldurdu.

Destekle yürüyebiliyoruz artık, hele  yürüteçle  ayaklarımızın kaymayacağı  zeminde  bir kaç adım attığımızda keyfimize değmeyin. Koridorda ayağı kayabilir diye arkasından ellerimle  yürütecin kenarlarından tutunca elimi alıp kaldırıyor, tek başına başarmak istiyor.

Dişlerimizi dörtledik, çıkmasına yakın bol salya ve  gece uykusundan sık sık uyanması dışında bir sıkıntımız olmadı, çok şükür. Diğer dişlerde böyle olur inşallah.

Günlük düzenimiz de epey oturdu, bir sıkıntısı yoksa gündüz ikisi  nispeten kısa  biri daha uzun olmak üsere 3 kez uyuyoruz.  Ama uykumuz sırasında her türlü tıkırtıya karşı çok hassasız, özellikle uykunun ilk dakikalarında 🙁  Kış günü evimizi  uygun sıcaklıkta tutsak da günlük banyosunu gün aşırıya çektik, zaten daha uzun bir aralığa cildimiz izin vermiyor, potansiyel metroseksüeliz ya 🙂

Bağırmaları, konuşmaları daha da arttı, bizim rekabet de devam etmekle birlikte en anlaşılır şekilde “ab-ba” diyor,  ablasını görünce yüzünde güller açıyor , nazar değmesin.  Bir de İrem, Kerem’i kucağına almaya çalışıp sıkıştırmasa  daha iyi olacak aslında. Onun dışında aramız gayet iyi.

İlk yeni yılımızı kutladık birlikte, kutlama denilirse tabii, eşimin işten geç gelebilmesi, bizimle birlikte yeni yıla girmek için istanbul’dan gelen kardeşimlerle sofraya oturma saatinin Kerem’in uyku saatine denk gelmesi, hassas beyimiz Kerem’in evde oyuna dalan İrem  ve yeğenimden   bir türlü uyuyaması, benim pes etmem,  çok geç sofraya oturabilmemiz ve yeniden uyutma faslından sonra nerdeyse 12 oluyordu. Çocuklarla fazla bir  beklenti içinde değildim Allah’tan.

Bizim için en büyük değişiklik ise Kerem’in artık bir Nuran teyzesi var. Haftanın 3 günü bizimle birlikte şimdilik. Dünyanın en zor şeylerinden birisi bebeğini emanet edecek kişiyi bulmak, herkesin beklentileri de çok farklı.    Daha önce söylemedim, ben yeniden iş aramaya başladım ve görüşmelere giderken Kerem’i bırakacağım bir yakınımın olmaması hep sıkıntı oluyordu, geçen hafta yine görüşmeye gidecekken Nuran teyzesi ile tanıştık. İlk görünüşte güven verdi bana, ben  işe başlayana kadar ( inşallah en kısa zamanda olur) haftanın 3 günü bizimle olması için anlaştık.  Kerem’le de araları gayet iyi. Ben evdeyken Kerem’in alışması daha iyi olacak, inşallah hep böyle devam ederiz.

Ayfer’e özel not:  Ayfer’cim, sen bizim başımıza gelen en büyük şanslardan birisin; Ayfer Ablamız, dadımız, arkadaşımız, ailemiz,…  Herkeste  senin mükemmelliyetini  arayacağız, biliyorsun değil mi?

Not-1:Yürütecimiz, Tomy İlk Bisikletim,  İrem’den kalma.  Yürüme döneminde çok faydalı  sonrasında bisiklet  ve oyuncak olarak olarak da epey kullanılıyor. Fiyatı biraz tuzlu görünüyor ama  İrem yürüteç ve bisiklet olarak yaklaşık 4 yıl kullandı, Kerem’le birlikte kullanım süresini düşününce değdiğini  gönül rahatlığı ile söyleyebilirim.

Not-2: Yazımızın fotoğrafı son hali olsun diye dün  epey bir uğraş verdim fotoğraf çekerken. Hissettiği anda, makinaya ulaşmaya çalıştığından Kerem’i durdur, gel makinayı al,  ulaşmasını engelle derken çok eğlendik aslında.