Son 2 gündür peşpeşe yaşadığım iki olay bana yaşlanmaya başladığımı ima etse de , ben kendimi öyle hissetmiyorum bilesiniz. 🙂
İrem-Anne ben geleceği çok merak ediyorum. Benim çocuklarım olduğunda gelecek nasıl olacak acaba?
Ben- “ben görürüm inşallah”, diye mırıldandım kendi kendime.
Rahmetli babaannesinin kendisini görüp görmediğini, anneanne, dedesinin yaşlarını sordu. Sonra döndü.
Anne ben sanırım bir an önce çocuk yapmalıyım çünkü biraz yaşlanmaya başladın.
demez mi ! Ne yapacağımı ne diyeceğimi şaşırdım, gülsem mi ağlasam mı karar veremedim, öyle garip bir cümle ki şok oldum. Bizim zamanımızda olsaydı ağzına bir şaplak yemiş miydi , sizce?
Blogger 📝
Cocuklacocuk dedi ki:
Devletli, aslında ben şaplak kısmını yaşlılık için değil de çocuk meselesi için düşünmüştüm. kesinlikle haklısın yaşlılık hüzünlendirir.
devletli dedi ki:
Kimse şaplak atmazdı bence. İnsanlar böyle bir durumda sadece hüzünlenir, hüzünlü düşüncelere, anılara dalar gider diye düşünüyorum.
Zeynep dedi ki:
Kesinlikle şaplağı yemişti :))
Gönlün genç olması bedenlerin genç olmasından çok çok daha önemlidir. Emeklilik yaşına gelmiş nice insan var ki gençlerden daha dolu, neşeli, coşkulu ve anlamlı hayat sürüyorlar.
Daha yaşanacak nice güzel şeyler var, kimsenin sizi yaşlı hissettirmesine izin vermeyin 🙂