OYUNCAK TREN

Her hafta sonu rutin McDonald’s ziyaretlerimizde çocuklarım happy meal le birlikte verilen oyuncakları  seçerken “onu alma bunu al “diye ısrar ettiğim olmuştur gereksizce, sonunda onların dediği alınır,  ben de her seferinde oyuncakları onlara mı alıyorum kendime mi diye düşünürüm. Sanırım bunun sebebi bizim kuşağın bu konuda şimdikiler gibi şanslı olmaması , bizler çocukken bu kadar oyuncağımız var mıydı, hayır kesinlikle yoktu, belki de o zamanlar topu topu üç beş tane olan oyuncaklarımızın kıymetini bu yüzden daha iyi biliyorduk. Zamane çocukları ise her türlü ve sayısız oyuncağa sahipken çoğunu bir iki saat oynayıp ellerinin tersiyle bir kenara itiveriyorlar. Hiç unutmam bir keresinde pahalı ve çok beğendiğim bir oyuncak aldım, bunu görünce nasıl mutlu olacaklar ellerinden bırakmazlar, diye düşünerek verdim bizimkiler bıraktılar oyuncağı bir kenara başladılar mı kutusuyla oynamaya. Bu kutu merakı bütün küçük çocuklarda var, hatta bebeklerde bile var galiba.

İki oğlum birlikte boş ilaç kutularıyla akla hayale gelmez oyuncaklar icat ederlerdi, bazen bir robot olurdu kutular bazen araba.

Bu tren de ilaç kutularından yapıldı, ama bu kez okuldan verilen aile katılım çalışmamızın konusuydu. Biz de kutuların her birini renkli fon kağıtlarıyla kapladık. Oğlum treninin pencerelerini kendi kesip yapıştırdı. Bacası için havlu kağıt rulosu kullandık. tekerleklerini hazır yuvarlak şekilli sünger kağıtlardan yapıştrarak oluşturduk. Üstlerine yine sünger kağıtların kelebek şekilli olanlarını yapıştırdı. Her vagonun arasını  kalın bir iple birleştirdik. Ayrıca ben fotoğraflarını çektikten sonra spiderman trene binmiş diyerek trenin önüne ve camlarına spiderman yapıştırmaları yapıştırdı.