Kağıt Ev’i Moskova Kitap Kulübümüzle birlikte tekrar okudum.
Kitap severleri etkileyebilecek bir kitap. Ben her iki okumamda da sevdim.
Gerçi 2021 yılında ilk okuduğum zaman biraz daha romantik bir taraftan baktığımı , üzerinde çok düşünmediğimi fark ettim.
Kitaplara tutkuyla bağlı, büyük kütüphanelere bayılan, pek öyle herkese ödünç kitap vermeyen , kitaplığı sürekli genişleyen biri olarak o dönemler koleksiyoncu yönüm daha ağır basıyormuş.
Kitabın içindeki sevdiğim cümle gibi;
“ Çoğunlukla bir kitaptan kurtulmak ona sahip olmaktan zordur. “
Kitap alışverişlerimi bir süredir sınırlandırmaya çalışsam da okuma hızımla eşit seviyeye düşüremedim henüz. Kitabı okurken Brauer’in kitapları metalaştırması, kitabı vazgeçilemez bir eşya olarak görmesi , ruhsal olarak kötüye gitmesi, yaşamdan uzaklaşmasına üzüldüm, kitaplarla böyle saplantılı bir ilişki istemediğimi anladım.
Olabildiğince çok kitap okuyalım ama yığın içinde boğulmadan ferah bir ortamda ve keyfini çıkara çıkara okuyalım. Saplantısız, sağlıklı bir ilişki kurabilmek güzeli. Eşya bağımlısı olmak yerine içindeki serüven ve bilginin peşinde olmak daha anlamlı bence. Kağıt Ev’in bana kattığı farkındalıkla kitaplığımı sadeleştirip, okuduklarımı elden çıkarabilir ve kitap alışverişlerimi sınırlandırmayı başarabilirim.
Kağıt Ev, Kısacık ama derin bir kitap, üzerinde konuşulacak konular okuma süresinden daha uzun😉
📖Kağıt Ev’de bahsi geçen yazarların bir kısmını ilk okumamdan bu yana geçen zaman içerisinde okumuş ve tanımış olmaktan dolayı mutlu oldum. — Siddhartha,Pedro Paramo , Yüzyıllık Yalnızlık gibi
📖Kavgalı yazarları aynı rafa dizmemesi çok hoş geldi. 🙂 Hiç bu şekilde bir kitap düzenleme şekli düşünmemiştim. Kütüphanemdeki Türk Yazarları bu şekilde düzenlemek için öncesinde epey bir yazarların hayatını da çalışmam gerekir.
📖Kitabı ithaf ettiği Joseph Conrad’ın “Gölge Hattı” kitabının konusu için kitap tanıtımlarına bir göz atın isterim. Kağıt Ev’de de Brauer , Gölge Hattı ‘nı bulup evi yıkarak kendi gölge hattının ötesine geçiyor. Sanki kendi saplantısından kurtuluyor diye yorumladım.
"Denizciliğe ayrı bir bağ ile tutkun olan genç kaptanın macera dolu deniz yolculuğunu ele alır. Gölge hattından geçmeden, karanlık okyanus sularından anakaraya ulaşmak öyle kolay değildi. Süre gelen zorlu deniz yolculuğu aynı zamanda insanın vazgeçemediklerini, tutkularını ve kaybetmeye hazır olamadıklarını anlatır. Yolculuk elbette sadece ilerlemekten öte değildi, gitmekti, özlemdi, korkuydu, heyecandı ve belki de kaybetmekti.
📖”Kitaplar insanların kaderlerini değiştirir.” Kağıt Ev’in düşündürdüğü sorulardan birisi. Ya sizce?
Bir süredir okuduğum kitaplardaki bitkileri de not alıp inceliyorum. Bu kitabın bana öğrettiği; Lapacho Ağacı (Handroanthus impetiginosus)
Blogger 📝
