Türkiye Sirki

Perşembe günü okulda Türkiye Sirki broşürleri dağıtılmış bizimkilere.  O kadar çok istediler ki kıramadım çocuklarımı. Oysaki ben sevmem sirkleri, zavallı hayvanların koşullandırılma yöntemiyle birşeyler öğrenebilmek için ne eziyetler çektiklerini düşünür, üzülürüm. Cuma akşamı apar topar biletlerimizi alırken, onlarsız asla yapamadığımız yengelerini ve iki kuzenlerini de aradık. Cumartesi günü hep birlikte Kayseri Kadir Has stadyumunda seans başlamadan bir saat evvel hazır bulunduk. Pistin hemen kenarında yerlerimizi aldık. En küçüğümüz Batu, -aslan çıkarsa ne yaparız -diye endişelenmeye başladı. Ben acaba fil de cıkarırlar mı diye geçirdim içimden. Bir de tabi yılan meselesi var ki uzun zaman önce zihnimde bu fobi işini çözerek yılandan korkmayı bırakmıştım, eskiden olduğu gibi, daha doğrusu annemden öğrendiğim gibi televizyonda bile çıktığında çığlık çığlığa bağıran ben, karşı karşıya gelince ne yapacaktım . Acaba korkacak mıydım? Az sonra!!! demek geldi içimden, en iyisi devam edeyim anlatmaya..

Batu’nun endişesi boşa çıktı, aslan maslan yoktu sirkte, fil de yoktu hatta sahipleri ne derse desin kendi çaplarında eğlenen iki şirin köpekçikden başka hiç bir hayvan çıkmadı karşımıza. Bol bol jonglörleri, ateşbazları, palyaçoları, akrobatları,lastik kızları izleme fırsatı bulduk. Beklenen an geldiğinde ise koca bir sandık getirdiler ortaya, sonra wamp görünümlü bir kadın geldi. Nedense yılanla haşır neşir olan göstericiler masum, hanım hanımcık kıyafetler giymezler zaten. Bir değil, iki değil tam üç tane yılan çıktı sandıktan, her biri bir öncekinden daha uzundu. En sonuncusu sapsarı bir pitondu. Korktum mu? Hayır!! Elimi yıkama derdi olmasa o an dokunmayı bile deneyebilirdim.  Kocaman bir aferin bana:) Neyse gösteriler gayet eğlenceliydi. Bir tek broşüründe yazdığı gibi sihirbaz yoktu. Yılan ve köpekleri saymazsak hayvansız bir sirk benim hoşuma gitti. Çünkü hayvanları doğada, kendi ortamlarında seviyorum.

4 thoughts on “Türkiye Sirki

  1. Sanırım benim için kabus olurdu ; O uzun hayvan kısmı… Adı bile zıplamam neden olur. Orduya gidince köye gitmeye de o kadar özenirim, fındık bahçelerine giremeden gelirim. Bazen ısrar ederler kendi elinle topla fındığını diye , zıp zıplaya zıplaya bir kaç tane ancak alabilirim:))
    Hayvanların sergiledikleri becerileri öğrenme koşullarını bilmek beni de çok rahatsız eder.O açıdan hayvanzsız sirk fikri süper.
    Sevgimle

  2. Yazınızı okurken bile tüylerim diken diken oldu, su uzun hayvan meselesine. Aslını görmek şöyle dursun oyuncagını bile görsem, ya da adı bile gecse fena olmama yetecek bir hayvan bu. yazarken bile rahatsız oluyorum. Kızım var 4 yasında onun da benim gibi etkilenmemesi için ona bu durumu belli etmemeye calısıyorum ama cocugu sirklerden daha ne kadar uzak tutabilirim bilemiyorum.
    Sizden ricam su”kafada halletme biçimini” bana da acıklamanız belki işe yarar da bu illetten kurtulurum gerçi kendini telkin metotlarım işe yaramıyor ama… sevgiyle

  3. tuğba hanım ben de çocuklarm olduktan sonra yendim bu korkuyu. biliyorsunuz bu tip fobiler sosyal fobilerdir yani anne baba gibi yakın cevreden öğrenilerek edinilen korkulardr. Benim annem tv deki uzunlardan:) bile korktuğu için korktum ben de yıllarca..cocuklarım olduktan sonra da ozellikle yazları bahceli bir evde yaşadığımız için kendimi alştrmaya çalıştım: ya cocuklarla beraberken karşıma çıkarsa ne yaparım diye düşünürdüm, sanırım boyle düşünerek ve tv de bol bol izleyerek alıştırmaya başladım kendimi. İlk defa da bu kadar yakından görüp hiç de korkmaya değer bir canlı olmadığına karar verdim.

  4. Zaten önemli olan bu mantıklı düşünme kısmını başarabilmek galiba. Tavsiyeniz için teşekkür ederim. Denemeye çalışacağım ben de. Sevgiler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir