Kitapları Çizelim

Eşim de ben de kitap okumayı seviyoruz.  Ben daha ziyade “çok satanlar” olmak üzere çeşitli türleri okusam da eşim özellikle güncel ve tarihi kitapları ayrıca biyografileri okumayı seviyor. Kitaplarımızı başkalarıyla paylaşmayı da genelde tercih etmiyoruz, çünkü amacımız ileride çocuklarımıza bir kütüphane bırakabilmek. İşte bu yüzden ben kitapları kıvırmadan, katlamadan, çizmeden, kısacası hiç okunmamış gibi bozmadan okumayı seviyorum; eşimse önemli bulduğu yerlerin altını çizerek, işaretler koyarak veya kendi fikrini belirten kısa notlar alarak okumayı tercih ediyor kitaplarını.

Geçen gün aramızda kitapları çizmenin doğru olup olmadığını konuştuk.

-“Madem çocuklarımıza bırakmak istiyoruz kitaplarımızı, öyleyse temiz bırakalım” dedim ben.

-“Bence çocuklarım, bizim okuduğumuz, altını çizdiğimiz hatta notlar aldığımız bir kitabı daha zevkle ve bizi anlayarak okuyacaklardır, istedikleri takdirde kitabın temizini bulmak zaten zor olmayacak dedi eşim.

Bu anlamda çok hak versem de eşime, kitapları çizmeye içim el vermiyor.

Siz ne düşünüyorsunuz, kitapları çizelim mi çizmeyelim mi?

24 thoughts on “Kitapları Çizelim

  1. Ben kitap çizmiyorum, çizili kitap okursamda etkisinde kalıyorum. Ama şöyle bir yöntemim var, kitapla ilgili düşüncemi küçük notlar halinde yazıp kitabın arasına koyuyorum. Böylece benden sonra okuyan, ya da yıllar sonra ben bir kez daha elime aldığımda o kitapla ilgili ne düşündüğümü biliyoruz.
    Ama bir de şu var, çizerek okuyanları , yanına küçük not alanlarıda kıskanmıyor değilim. Ama okuyacağı kitabın ayracını bile kitap okumadan önce , düşenerek seçen , bana göre değil ben hep tertemiz kalsınlar istiyorum…

  2. kesinlikle çizmekten yanayım
    çünkü çocuklar okurken bizim ne düşündüğümüzü nerelere önem verdiğimizi bilsinler bazen gülümsesinler bazen bize katılmasınlar ya da bazen katılsınlar
    onlarında kıyas yönleri gelişsin
    onlarda bizim notlarımızın yanına not yazsın onların çocukları hem annanelerin (babaannelerin)ve dedelerinin hemde anne ve babalarının notlarını okusunlar

  3. Ben kitap okurken önemli bulduğum yerleri çiziyorum ve eşinizle hem fikirim. İlerisini ama epey bi ilerisini düşündüğümde çok anlamlı geliyor. Dedemin kitaplarını okurken hala bunu O çizmiş diye daha büyük bir zevkle okuyorum. Kitaplarımı paylaşmayı da aynı sizin sebebinizle tercih etmiyorum. Bugüne kadar giden hiçbir kitap geri dönmedi. Kitap hazinedir. Kitap mirastır.

  4. Bu beni de çok düşündüren bir konu. Annem “kitap çizilmez” derdi. Ama ben hele de referans oluşturacak kitapları çizmenin yanlış olmadığını düşünüyorum. Yine de ben başkasının çizdiği bir kitabı okumaktan ne kadar hoşlanırım, bilmiyorum. Aklımı karıştırır, dikkatimi dağıtırmış gibi geliyor.

    Başkaları ne düşünüyor, ben de merak ediyorum.

  5. Bizlere de öğretilen aslında “kitap çizilmez”. Bir de ilginç olan önce eşim okumuşsa bir kitabı arkasından ben okuyorsam” benim altını çizmeyi düşündüğüm yerler öyle farklı oluyor ki, yorum kişiden kişiye göre değişiyor.

  6. Çok güzel bir konuya değinmişsiniz. Ben kitapları çizerek okumayı sevenlerdenim.Notlar alırım kitap üzerinde.Sevdiğim sözleri, anektotları ayrıca yazdığım bir notluğumda var. Bence çok temiz duran bir kitap, sanki hiç okunmamış, vakit harcanmamış, o kitapla içiçe geçmemiş gibi gelir. Gelecek nesillere bu mirası bırakırken,bizden bişeylerle bırakmak sanki daha özelmiş gibi gelir, ama gene de herkezin fikrine saygım vardır. Bol kitaplı günler

  7. Merhaba blogcu olmaya karar verince tanıdım bloğunuzu.Çok yeni bir izleyicinizim yani. Ben daha önce kitaplarımı okurken kenarlarını kıvırmaz, çizmez, kapağını kirletmez, pırıl pırıl saklardım. Bir gün Hıncal Uluçun bu konudaki sohbetini dinledim (yaşamdan dakikalar) Kitaplara okunduklarını hissettirin, süs eşyası gibi saklamayın, kenarlarını kıvırın, üstüne notlar alın. Seneler sonra elinize aldığınızda koklayın, hatıralarınız canlanır diyordu. Çok güzel bir sohbetti, tam hatırlayamıyorum. Ama o günden sonra bir iz bırakıyorum kitaplarımda. Mesela ilk sayfaya adımı ve tarihi atıyorum. Hem böylelikle kaybolma riski azalıyor. Hiç unutmak istemediğim bir yazı olursa altını çiziyorum. Sahaflardan eski kitaplarıda alıp okumaya bayılıyorum ama altı çizili kitap okumak çok zor oluyor gerçekten. Bir de başkasına verdiğim kitapların geri dönmemesine de çok kızıyorum…

  8. ben de çizenler tarafındayım
    özellikle de Elif Şafak’ın Aşk kitabını çizerek okudum
    ve geri dönüp okudum
    bilmemki hangisi doğru

  9. Kitaplarım çok kıymetlidir o yüzden rahatlıkla çizerim 😛 Ödünç alıp okumak adetim değildir bir – iki yakın arkadaşımla paylaşırım sadece onlarda bu durumdan şikayet etmedi hiç. Yıllar sonra aynı kitabı okurken bende hangi izleri bıraktığını görmek büyük keyif. O yüzden ÇİZERİMMM ben :p

  10. Ben eskiden çizerdim. Şimdilerde hiç çizmiyorum. Not alıyorum beğendiğim yerleri tabi çok uzunn değilse.
    Belki eşinizle güzel bir defter alırsınız. Siz mavi O da atıyorum kırmızı yazar. Ve kitaplarda okuduğunuz ve etkilendiğiniz cümleleri geçirirsiniz o deftere. ve bir gün hediye edersiniz onlara.

  11. ben de yeni alınmış gibi tertemiz bırakırım okuduğum kitapları. ama şimdi eşinin verdiği cevabı okuyunca hak verdim. madem çocuklarımıza bırakıcaz çizelim, küçük notlar bırakalım. hem belki o zaman yanlarında olamasak ta bıraktığımız notlar hayatlarına yön vermede ışık olur…

  12. Bende cizme taraftariyim, yani cocuklara birakilacaksa özellikle 😉 Ailesinin nereleri önemsemis oldugunu cocuk daha iyi anlar, hatta iyi yönde etkileme olabilir, cocugu etkilemede bir sakinca görmüyorum yöneltmek acisindan.
    Bende ciziyorum ve kitaplarimi simdilik tek kizim var ona birakicam insallah 😉
    Iyi okumalar 🙂

  13. Flame ‘e katılıyorum. Belkide ders çalışmaktan gelen bir adet ama kitap okurken elim hep fosforlu kalem arar, güzel cümleleri çizerim. Yetmezse bir yerlere tekrar yazarım, kitap ayracı yaparım. Tekrar okurken çizilen yerleri niye çizdiğimi anımsamak, notlarıma bakıp fikirlerimi tekrar tartışmak, çok özel ve güzel bir duygu.. Ayrıca kitap okundukça değeri artan bir şey, yıpratılmaktan çekinilmemeli ( zarar vermeyi kastedmiyorum)

  14. Ben oldum olası kitapları çizerek okuyan biri oldum özellikle de şiir kitaplarını. Bazen notlar da alırım sayfalara. kitapları benden sonra okuyan eşim bu durumdan son derece memnun, okurken çok eğlenir. Ama ben başkasının çizdiği kitabı okusam ne düşünürüm bilemiyorum. Çocuklara gelince bence anne ve babalarının o kitapla ilgili düşüncelerini bilerek okumaları bence de keyifli olur. Bu konuda sevgili eşinize katılıyorum.

  15. İlle de not almam gerekiyorsa, kitabın ön veya arka kapağının içine yapıştırdığım post-it’lere alıyorum notlarımı. Ya da küçük not kağıtları sıkıştırıyoum kitabın içine…

  16. Rahmetli babamın kitaplarını okurken çok duygulanarak farkediyorum altını çizdiği yerleri. Ben çizilmesi gerektiğini düşünüyorum yıllar sonrası için çok güzel bir anı oluyor. Sevgiler…

  17. merhaba:)çocuklara kitapları çizmeyin desemde bende çiziyorum:)
    çünkü bir kitabı iki def okuduğumda oluyor ve ayrıntıyı yada daha önce dikkatimi çekenşeyleri o zaman farklı yorumlamayı seviyorum.
    ,ama aslında çizmekten çok boylu boyunca pargaraf başına küçük bir işaret koyuyorum ben:)

    ama şu küçük notlarda çok amntıklı çocuk olsam büyüsem ve elime ladığım kitabın arasından ufak bir not düşse buna çok sevinirdim sanırım:)

  18. Sahaftan Mesnevi’yi aldım, sararmış sayfaları,ön yüzünde bir annenin notu, okudum ağladım, “senin için çizdim satırları gül yüzlüm gün yüzlüm, hayatının felsefesi olsun bu kitap yazıyordu.” Aslında hiç dikkatimi çekmeyecek satırlardı çizilen yerler ama farklı bir bakış açısıyla okudum,bugüne dek kaymak ve kadayıfa kitapları bırakmak adına çizmezken şimdi çizmek geliyor yaşanmışlık katmak geliyor içimden. Sevgiler. Sinem

  19. Bu yaşıma kadar hep çizdim notlar aldım temiz bir şekilde okuduktan sonra okuyanın dikkat çekmek istediği konular bir sonra okuyacak olan kişiye de ışık tutar bence kızlar.

  20. Bazı insanların takıntısı vardır ya benimde çocukluk yıllarımdan beri kitaplarım,defterlerim gıcır gıcır,tertemiz olmalı diye düşünürdüm.O nedenle ders kitaplarım, defterlerim yeni alınmış gibi olurdu. ders çalışırken kitaplar yerine kağıtlar üzerinde karalama yapardım.Öyle güzel bir konuyu tartışmaya açmışsınız ki, çok da iyi olmuş.şimdi düşündüm de aslında gerçekten geçmişten izler bırakmak adına çizmek gerekirmiş.benim kitaplarımda hiç okunmamış gibidir.asla kıvırmam,kirletmem.kimseyle de paylaşmak istemiyorum kitaplarımı.bazılarına veriyorum ya parçalayıp veriyorlar,ya aylarca bekliyor, ya da hiç dönmüyor. bende yakın çevremle paylaşıyorum.kardeşlerim ve onların eşlerinden daha çok alırım.En kısa zamanda da okur veririm.öncelik aldığım emanet kitaptadır.Ancak k,tabın etkisinde çok kalmışsam, ileride çocuklarımında okuması gerektiğini düşünürsem, okumuş olduğum halde satın alıp,kütüphanemede koyuyorum.Bu yazınızdan sonra bende kendimden bazı izler bırakmaya karar verdim çok kıymetli kitaplarımda.teşekkür ediyorum.sevgiler.

  21. Eşinize katılıyorum. Çocuklarınıza bırakacağınız en şirin en duygulu hatıralar belki eşinizin tarzında okunmuş, bazı sayfaların kenarlarına notlar, fikirler yazılmış kitaplardır.
    Keşke annemden babamdan bana öyle kitaplar kalmış olsaydı. Şimdi ikisi de hayatta değil. Yokluklarını kabullenemiyorum. Ama öyle kitaplar olsaydı okurken, yazdıkları notları gördükçe onlarla sohbet ediyormuş gibi olurdum. Ne kadar tatlı olurdu.

  22. Bende kitaplara zarar vermeden okumadan yanayım aslında ama son aldığım kitapla bu fikrim değişti. Roman yada benzeri tarzdaki kitapların altını çizmeye yada not almaya gerek yok bence çünkü herkes farklı yorumlayacaktır bu tarz kitapları.

    Ancak 3 yaşındaki kızımı anlayabilmek ve davranışlarıma yön vermesi amacıyla aldığım Prof. Dr. Suna Paktuna Keskin’in Çocuklarla Doğru İletişim adlı kitabını hemde kırmızı kalemle çizerek okuyorum. Çoçukların kitaplarla yetiştirilmesini saçma bulan ben neden 3 senedir bu kitabı almadığıma çok pişman oldum.

    Ayrıca kalemle çizmekle kalmayıp kenarına küçük notlar alıyor. Yazmaya kıyamadığım uzun notlarımı ise post-itlere yazıp ilgili sayfalara yapıştırıyorum. Benden sonra eşim de okuyacak ve aldığımız notlar üzerinde konuşup tartışacağız.

    Bu arada kitabı şiddettle tavsiye ederim. Henüz yarısına bile gelmemiş olmamama rağmen tavsiyelerine uyarak kızımla ilişkimde büyük değişimler yaşadım… 🙂

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir