Bizim evin sabah halleri pek bir şenlikli, sürprizli. Okula giden küçük çocuğu olan evlerde benzer durumların olduğunu da düşünüyorum. Hep zamanında ya da birazcık erken gidip işleri toparlamak için plan yaparken, evden çıkışım çoğu zaman hiç de öyle olmuyor. Kimi gün çocukları uyandırmakla zorluk çektiğim oluyor, çantalarında eksik bir şey oluyor onunla vakit kaybediyorum. Kıyafetlerini benim giydirmem için tuttururlar bazen. Allahtan yardımcımız yatılı , yazın bir de yardımcının otobüsü geç geldi derdimiz vardı. Sonra evden çıkarken öpüşme koklaşma rituelimizde epey sürüyor:) Sebepler, bahaneler çok özetle. Benim işe gidişlerim ise genellikle hep 5-10 dakika oynuyor, maalesef.
Geçtiğimiz günlerde 5-10 dakikayı aşan bir durum oldu, evden çıkış saatimiz mesai başlangıcıydı nerdeyse, üzerine 20 dak. yol ekle…. Stres oldum, yöneticim ise benim tersine bir o kadar erkenci, hiç uyumadığını falan düşünüyorum çoğu zaman:( Soru soran yok ama açık ofise sürekli geç gitmek tedirgin edici bir durum.
Bahsettiğim gün yolda yöneticim aradı, şirkete varmak üzereydim ne diyeceğimi bilemedim ve bakmadım. Bayanlar olarak telefonları duymama ünümüzde var zaten, arkasına sığınmak için. Ofise gittiğimde O’nun olmadığını görünce dışardan aradığını anladım. Telefonla aradım ama maalesef yalan makinası gibiyim, istesem de saklayamıyorum. ” Beni aramışsınız” yerine ne dedim beğenirsiniz?
“Beni aradınız….”
Kıssadan hisse; bir şey gizlemeyi beceremiyorsan, boşuna uğraşmayacaksın.
