Çocuk ve Küfür

Her anne çocuğunu en güzel şekilde yetiştirmek ister. Belli bir yaşa kadar sürekli aile içinde olan çocuk genellikle anne ve babadan  aldığı terbiye ve hareketler doğrultusunda hareketler sergilemektedir; taaa ki kreş yaşı gelip de sosyal ortama karışıncaya dek. Okuldan eve gelen çocuk yemek yedikten sonra ağzını koluna silmeye, burnunu karıştırmaya, okulda şiveli konuşan çocuklar varsa onlar gibi konuşmaya hatta küfür etmeye başlar. Bu manzara heralde bir çoğumuza yabancı gelmiyor …

Benim çocuklarım bunu dönemleri atlatalı yaklaşık dört- beş sene geçti ama son dönemde de farklı bir türünü yaşıyoruz;  küfürlü konuşmayı. Belli ki çok cazip geliyor kötü kelimeleri konuşmak, bu davranışın kemikleşebileceği endişesi ile çok üstüne düşmek ve yasaklamak istemiyorum, sadece bu kötü kelimeleri babasının ve benim de bildiğimizi ama kullanmanın hoş olmadığına inandığımız için asla kullanmadığımızı söyledim. Şimdilik pek de etkili olmuşa benzemiyor bakalım bu nereye kadar devam edecek?

Siz yaşadınız mı böyle olaylar, ne tepkiler verdiniz, durumu nasıl düzelttiniz?

5 thoughts on “Çocuk ve Küfür

  1. Zor bir durum
    umarım en kısa sürede atlatırsınız
    yorumları ilgiyle takip edip, başımıza neler geldiğinde nasıl davranacağımız konusunda tüyolar alacağım

  2. şükürler olsun 9 yaşındaki oğlumdan çok üst perdede küfürler duymuyorum ama kötü kelimeler ki bunlar genellikle hayvan isimleri oluyor,duydugumda yaklaşık aynı tepkileri veriyorum .sonra ben diliyle bu durumdan hiç hoşnut olmadığımı, o kiraz dudakların bu iş için verilmedigini:))vs hafif acitasyon karışık bir dille anlatıyorum:)gerçekten her konuda hiç olmadıgı kadar kalifiye insana ihtiyaç var artık dünyada.umuyorum hareketiniz daha geniş kitlelere yayılır.

  3. sevgili leyya
    bizdeki küfür seviyesi de bahsettiğin seviyede henüz ama ben ona da dayanamıyorum:)
    geçiçi olduğunu düşünüyorum bu da düzelecek umarım zamanla, dediğin gibi her anlamda düzgün bireyler olmaları bizim için en önemlisi

    Sevgili Zeynep; o kadar çok değişik huy gördük ki hepsi zamanla kendiliğinden düzeldi umarım bu da öyle olur:)

  4. ne kadar çok uyarırsanız o kadar çok yerleşiyor bu durum… o yüzden biraz duymuyormuş gibi yapın bakalım ne olacak… Ama tüm çocukların bu yaşta yaptıkları bir şey… çok takılıp kendinizi üzmeyin.

  5. Benim kzım 9 yaşında ilkokula başlaması ile hiç duymadığı kötü kelimeler ile küfürleri şaşkınlıkla karşılayıp bizimle de paylaşıyordu derken ufak ufak ağzına argo ile karışık hoşuma gitmeyen kelimeleri kullandığını ve yanlışlıkla oldu diyerek kendini savunur oldu.Nekadar anlatırsam anlatayım engel olamadım.Birgün çok sinirlendim ama sadece ”böyle bir kelimeyi kullandığın gün benimle asla konuşma” dedim.Akşam gelince dayanamaz tabii itiraf etti ve” benimle konuşmaman gerekiyor anne” dedi.Bu arada çok kötü görünüyordu.Biraz da babamız hiç karışmazken sert bir müdahalede bulununca ogün itibariyle bu konuya nokta koyduk.Darısı başınıza arkadaşlar.Özellikle evde ailesinde duymayan çocuklara bu tür konuşmalar daha ilginç geliyor sanıyorum bu nedenle de kullanmaktan vazgeçirmek zor oluyor.Sevgiyle kalın

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir