Annesinin Kitabı – Beyaz Kale _ Orhan Pamuk

Çocuklarımızın yürümesinden , evde yalnız kaldığı ilk saate kadar  pek çok an var , “büyüdü” dediğimiz. Gözümüzün önünde büyümeye devam ederlerken biz anneliğin ilk yıllarının verdiği heyecanla  bebeklik ve çocukluğa ait ilklerini daha fazla kayıt tutuyoruz sanki. Oysa  şenlik hiç bitmiyor; çocukluktan ergenliğe geçiş , ergenlik…Evde ilk yalnız kalma, arkadaşları ile dışarda buluşma, ilk kez yemek yapmak, yaz okullarıyla ayrı kalma … bizim çocukların yatılı lise durumu ise  bambaşka bir tecrübe. Sıkıntı bizden çok bu hanımefendi ve beyfendilerin fotoğraf/ anı paylaşmaması, paylaştırmaması belki de:)   İzin vermeleri için yalvarmak gerekebiliyor:)

Kızımın kütüphaneden kitap seçip  benim üniversite döneminde okuduğum kitabı okuması çok hoşuma gitti. Hikayeyi unutmuşum , sevdiğimi hatırlıyorum. O’nun da sevmesine sevindim. İşte büyüdü dediğim anlardan biri; eskiden okuduğumuz kitapların çocuklarımız tarafından okunup sevilmesi… Kitabın üzerinde ikimizin imzasının olmasını  da sevdim. 26 yıl aralıkla okunan kitap:)   Darısı oğluma  ve nice kitaplara olsun.

Dip not: Sevdiğim kitaplarımı yıllarca yanımda taşırım, pek kitaplarımı vermekten hoşlanmam. Verdiğimde ne zaman gelecek diye aklımın bir yerine takılır:) Kitaplarım  hakkında takıntılarım olduğu mutlak gerçektir:)

Bizim kitap Can yayınları, 11. basım imiş, şimdi kaçıncı baskısı vardır kimbilir?

One Reply to “Annesinin Kitabı – Beyaz Kale _ Orhan Pamuk”

  1. Ne güzel dediniz ve sanki instagramın kolaycılığı,emek isteyen blogları öksüz bıraktı.
    Tıpkı yaşamlar gibi,emeksiz ve tek kullanımlık.iler
    Sevgiler

Bir cevap yazın