1. SINIFTA OLMANIN DAYANILMAZ AĞIRLIĞI

Hem anne hem de çocuk acısından uzun ve zor bir süreçtir 1. sınıf.  Anne ve babası gibi büyük beklentilerle okula başlar 1. sınıf çocuğu. Üzerinde ütülü gömleği pantalonu ile, aynı kıyafeti giyen büyük sınıfların yanında minyatürü gibi durmaktadır. Ama büyümüştür işte üstelik koskoca 1. sınıf öğrencisidir. Anasınıfında olan kardeş kuzen veya arkadaşlarına yan gözle bakmaktadır. İlk gün okul güle oynaya başlar başlamasına, dersler de birden bastırır, anasınıfında da yapmış olduğu el yazısı alıştırmaları, çizgi çizmeler, eğik bükük şekiller 1. sınıfta da vardır. İşte ilk büyük hayal kırıklığını yaşamıştır bu anlamda; ikinci hayal kırıklığı ise okul başlayalı tam 3 gün olduğu halde daha hiç bir şey okuyamıyor olmasıdır. Annesi sabırlı olmasını çok yakında her şeyi okuyabileceğini söylese de isyan etmeden duramaz.
Çok geçmeden Ela’lar, Lale’ler sarar etrafını, böyle de isim olur mu dediği Talat’lar Altan’lar bastırır birden. Ödevler de paralaelinde artmıştır iyice. Oysaki daha sadece üç dört ay önce ana sınıfında bir öğrenciyken devamlı oyunlar oynuyor, kesme yapıştırma yapıyor boyamalarla uğraşıyorken eve geldiğinde oyuncaklarına dalıyor oyuna doyana kadar oynuyordur. Artık oyuna vakit bile kalmaz; okulda yazdıkları yetmiyormuş gibi evde de bir sürü yazı yazmak zorunda kalıyordur. Oysaki o minicik eller kaç harf arka arkaya yazmaya dayanabilir ki sayfalarca ödev yapsın.

Neyseki zaman her şeyin ilacı derler ya günler haftaları, haftalar ayları kovalar, bir bakarsınız hiç olmadık bir yerde patlatır ilk kelimesini. Ondan sonrası da çorap söküğü gibi gelir. Yaptığı ödevin ne olduğunu anlar en azından, ince motor kasları biraz daha geliştiğinden eli de eskisi gibi yorulmaz, ödev yapıp bitirmiş olmanın rahatlığını anlamıştır.

Bütün veliler bu zorlu süreci farklı şekillerde yaşayabiliyor, genellikle kız öğrencilerin ödevlerine daha kolay adapte olduğu söyleniyor ben kendi adıma zor geçirdiğimi itiraf etmeliyim.Ama hepsi geçti, şu an oğlum okuldan gelir gelmez ilk işi ödevlerini yapıp bitiriyor daha sonra kendine ve kardeşine zaman ayırabiliyor inşallah öğrencilik hayatının sonuna kadar böyle devam eder diye umuyorum okumayı söktüğünü ilk nasıl farkettiğimizi anlatmak istiyorum.

Bir gün alışveriş yapıp eve geldik. Ben aldığım büyük paket tuvalet kağıdını banyoya henüz koymuştum ki tuvalete girdi, birazdan çığlık çığlığa
“- Anneee, tuvalet kağıdı indirimliymiş annee “diye bir bağırışla banyoya koşmam bir oldu. Tuvalet kağıdı paketinin üzerinde yazılı olan “indirimli” kelimesini okumuş olmak O’nu öyle mutlu etmişti ki okuduğuna mı indirimli olduğuna mı sevindi anlayamadık:)

29 Replies to “1. SINIFTA OLMANIN DAYANILMAZ AĞIRLIĞI”

  1. Ben oğlumun okula başlamasını büyük bir sabırsızlıkla bekliyorum. Daha çok erken biliyorum ama elimde değil işte. Etrafımızdaki okullu çocukları görünce “Benim oğlum da okula gidecek derslerine yardım edicem” diye bi hevesleniyorum ki sormayın 🙂 O günler geldiğinde umarım büyük zorluklarla karşılaşmayız. Yazınız keyifliydi okurken çok zevk aldım. Sevgiler…

    Biz teşekkür ederiz. Darısı size olsun inşallah günler öyle çabuk geçiyorki bir bakmışsın okula başlamış.
    Sevgiler

  2. hahahaha supermis indirimi okumasi 🙂
    simdilerde ben oyleyim eger japoncayi tam olarak okuyup cevirebildiysem parti veresim geliyor 🙂

    Çok hoşsun:))Sana da kolay gelsin öyleyse
    Sevgiler bizden

  3. güzeldi…:))

    Teşekkürler:)

  4. Cok guzel,indirimli ha!!
    Benim esimin yegeni 1.sinifa baslayinca anne babasina bir tavir bir tavir.Siz bana niye okuma yazma ogretmediniz sinifta cogu cocuk biliyor, okuyor ben okuyamiyorum diye.

    Sonra okumayi sokunce yengee surada ne yaziyor biliyormusun derdi surekli okurdu bana bir seyler..Ah simdi ailecek amerikadalar ozledim bea..

    Biz de okuldan önce okuma yazma öğretilmesi taraftarı değiliz. Neyseki sizin minik de öğremiş okumayı da yetişmiş arkadaşlarına. Ne güzel okumaya hevesli olması ve paylaşması:)

  5. off… çok üzüldüm şimdi. Seneye bizi bekleyenler aynen tarif ettikleriniz demek ki… kızıma daha bu yıldan sabır, yaptığı işe sadakat ve azim konusunda birşeyler vermeye çalışıyorum ama 1. sınıf deyince benim için akan sular donuyor resmen.

    Her çocuğun öğrenciliği faklı oluyor, umarzı kızın bu süreci kolay atlatır:)
    Sevgiyle kalın

  6. Ne güzel anlatmışsınız 1. sınıf çilesini; herkes sırayla yaşıyor. Darısı başımıza 🙂

    Evet gerçekten çile ama geçiyor işte:)

  7. insan yalnız olmadığını görünce seviniyor…. ödev işi evet, sanki braz daha zorlamadan yapılıyor bugünlerde… bir de sene bitse demeden edemiyorum yine de ben… ama okumanın keyfine varmalarına diyecek yok… bizimki şu an her şeyi okuyor… gazeteleri bile… biraz hızlı mı oldu ne:))))

    Gerçekten okumanın keyfine vardılar artarak da devam ediyor bu konuda en önemli şey sanırım okuyan ebeveynler olarak onlara iyi örnek olabilmek
    Sevgiyle kalın:)

  8. yazı için özellikle teşekkürler…

    Biz teşekkür ederiz sevgili Ece, vesile olduğun için:)

  9. sanki indirimli olduğuna sevinmiş, kendisi okuyabildiğini sonradan fark etmiş gibi 🙂 maşallah annesi, 1. sınıf gerçekten en zor sınıf, okula ders düzenine alışmasına sevindim, inş. tüm eğitim hayatı boyunca çok başarılı, anne-babasını gururlandıran bir öğrenci olur.

    İnşallah
    Çok teşekkürler iyi dileklerin için

  10. Hayırlı olsun. Hep geçtiğimiz bu süreç biraz yorucuda olsada mutlu etti bizi.
    Bundan sonra alacağı ürünlerin tümü indirimli olsun inşallah.

    Teşekkürler:))

  11. çok güzel özetlemişsiniz, okumayı öğrenmek hakikaten en zor süreç hayatımızda. 1. sınıfı atlatmış ama daha sonra ay şu ders zor bu ders zor diyen çocuklara ben hep diyorum ki “en zor şey olan okumayı yazmayı öğrendikten sonra başka hiç birşey zor değil, yaparsın. Çünkü okumak hiç bilmediğin birşeydi tamamen yeniydi senin için ama başardın. Şimdiki dersleri ise hem öğretmen anlatıyor, hem de kitaplarda yazıyor ne var ki” , bu sözler çocuklara güven veriyor

    Doğru aslında okumayı yazmayı hallettikten sonra gerisi daha kolay

  12. İNDİRİMLİ :))
    Okuyunca çok duygulandım
    çocukların bu heyecanı, saflığı müthiş
    nasıl hoş anlatmışsın
    canım yaa,
    nice okullara inşallah
    büyüyüp adam olduklarını görelim

    İnşallah mavi annecim inşallah
    Sevgiyle kal:)

  13. ne kadar dogru cevremde ne kadar cocugu ılkokul 1 e gıden anne baba varsa aynı seylerden bahsedıyor 🙂
    allah yardımcınız olsun kolay gelsın

    Çok teşekkürler
    Daırısı sizler olsun:))

  14. Bizde bu sıralar aynı duyguları yaşıyoruz..Ödev yaparken kardeşinin bu olayı sabote etmesi durumda fena gitmiyoruz..Okuyoruz biraz biraz ama yazmaya geldiğinde aradaki harfleri yuttuğumuzda oluyor:)
    Bizimkide tv.deki reklamları,yoldaki tabelaları okumaya çalışıyor..Zorlanıncada biz bu harfi daha öğrenmedik diyor:)

    Sizin “indirimli” de çok güzelmiş…Okul hayatları boyunca hep başarılı olsunlar inşallah…

    Okumaya başlayınca dünyaları aydınlanıyor adeta…her şeyi okumaya başlıyorlar.
    Temenniniz bütün çocuklarımıza olsun inşallah
    Sevgiyle kalın

  15. masaallah annesi artik tamamen okuyor demekki, tebrik ederiz kucuk beyi 🙂

    Okurken gecen yil ki bene gittim, oglum da baslarda zorlanmis ama kavradiktan sonra rahatlamisti..ve bizde sizin tuvalaet kagidi olayina benzer bir olay yasamistik, cok tatli bu cocuklar masaallah hepsine de…

    Hepsi ayrı bir dünya çocukların biz de onlardan bir çok şey öğreniyoruz aslında
    Sevgiler bizden

  16. Sonunda gözlerim doldu 🙂 Sulugözüm kabul. Çocukları şaşırtmak, sevindirmek ne kadarda kolay değil mi?

    Bu yazıyı pür dikkat okudum çünkü önümüzdeki yıl biz de bu yoldan geçeceğiz. Şimdiden telaşlanıyorum Bakalım neler olacak!

    Darısı sana Flame’cim..zor da olsa tatlı şeyler bunlar:)
    Seneye bizim de bir 1. sınıf öğrencimiz olacak. Neler yaşayacağız bakalım

  17. 🙂 Okumaya baslayis hikayeside ilginc.
    Insallah simdi oldugu gibi hep derslerine önem verir.
    Bende bu günleri görmeyi istiyorum, insallah zorlanmadan 🙂
    Sevgiler

    Evet hoş bir hikaye oldu gerçekten
    Sevgiyle kalın

  18. karmançormancı says:

    canım yaa..indiriiiimliii anısına bayıldım.. çok şeker:)

    Biz de hala düşündükçe güleriz:))

  19. ben olaya hep öğretmen gözüyle bakmışım ki yazdıkların çok ilginç geldi ve düşündürdü beni.

    Nalan Ablacım
    Gerçekten merak ettim şimdi düşündüklerinizi…

  20. Haklısınız , hiç kolay geçmedi o süreç …
    Şimdi 2. sınıftayız , geçen yıla göre herşey çok daha kolay . Sadece ödevleri kontrol edip , zaman zaman küçük yardımlarımızla işler yürüyor. Ancak dayanılmaz durumlarla hala karşılaşıyoruz. İsyan var başta… “Bu ödevlerrr çokkkk uzunnnn ” diye…
    Aslında ödev uzun değil de , kendi ağır :))

    Biraz ağırlar gerçekten hele ki zor geldiyse ödev, bir sağa bir sola bakmaktan ilerlemiyor hiç ödevler:)

  21. bir sınıf öğretmeni olarak söylüyorum.. çocuğun okulu sevmesi, başarılı olması öğretmenine, ailesinin tavrına, sınıfındaki ortamına,kendi yapısına ve bunun gibi birçok faktöre bağlıdır… ama en önemlisi bence ailenin 1. sınıf çocuğuna gösterdiği sabır ve sevgidir… siz bu zor dönemi aşmışsınız uzun zamandır takip ediyorum sitenizi… güzel işler yapıyorsunuz ve bizimle paylaşıyorsunuz… başarılarınızın devamını dilerim sağlıcakla kalın…

    Arzu Hanım,
    Çok teşekkürler sitemiz için söylediğiniz güzel sözleriniz için.
    Zorlu bir süreçti gerçekten çok şükür atlattık önümüzdeki iki sene iki 1. sınıf tecrübemiz daha olacak bakalım neler daha göreceğiz.
    Siz de sevgiyle kalın:)

  22. ah o an hiç unutulmuyor. Anne içinde çocuk içinde. Hep başarmanın heyecanı eksik olmasın hayatından annesiyle hep güzel anılar , başarılar paylaşsın.Sevgiler size.

    — İnşallah Lale abla, başarmanın keyfi hiç bir şeye benzemiyor

  23. zeynep says:

    mrb benim oğlumda 1,sınıfa başladı ama çok sorunlu şimdiden evde ödev yapmak istemiyor kızım 6. sınıfa gidiyor o 1.sınıfta iken çok rahattı ama oğlum öyle değil ödev yapmak istemiyor sabah erken kalkmak zoruna gidiyor herzaman karnı ağrıyor ve devamlı ağlıyor ben çok sabırlı olmaya çalışıyorum benim bu halimede sinirleniyor ne yapmam gerek bana yardımcı olurmusunuz şimdiden tşklerrr

    Merhaba Zeynep Hanım,daha çok başındayız bu günlerde yaptıkları çalışmalar hem sıkıcı hem de bıktılar artık, öğrendikleri harf sayısı arttıkça ve okumaya yazmaya başladığını anladıkça daha severek yapacaktır ödevlerini, ayrıca erkek çocukları kızlara göre biraz daha zor oluyor benim gözlediğim bu, oğlumun öğretmeni bize “-eğer ödev yapmazsa siz hiç birşey söylemeyin, bırakın biz ilgilenelim demişti” ödevini yapmazsa öğretmenine kendi hesap vermeli (siz de bu taktiğinizi öğretmenle paylaşabilirsiniz) umarım sizde de faydalı olur…bu arada 1. sınıf zorluğu ilk dönemin ortalarına doğru iyice azalıyor, ikinci dönemde ise neredeyse bitiyor diyebilirim eminim sizde de böyle olacaktır.

  24. ne güzel yazının sonunda çok duygulandım darısı benim başıma benim kızımda bu sene ilkokul 1’e başladı daha lale leri ela ları öğrenemedik ama dediğin gibi yazıları yazarken çok zorlanıyoruz bambaşka bir duyguymuş 1.sınıf annesi olması hele bir de çocuğunu o çabasını görmek daha da başka……

    çocuğuna kıyamıyor insan değil mi? hatta çoğu zaman içimden “sen kalk ben gerisini tamamlarım” demek geliyor:)

  25. yazı için çok teşekkürler.benim kızımda bu yıl 1.sınıfa başladı aynı problemleri bende yaşıyorum ama inşaallah ilerde sizin söylediğiniz gibi gelişir herşey.

    İnşallah iyi olur herşey, zaman geçtikçe daha kolaylaştığını göreceksiniz eminim..kolay gelsin size de:)

  26. merhabalar çok hoş bi site başarılarınızın dewamını dilerim.1.sınıfa giden kardeşim war fakatt dikkatini weremio istedği herşeyi war her istediğini yapıyorum ama başarılı olamıorumm okuduğu yazdığı kelimeyi başka yerde gösterince hatırlamıo unutuo çok sinirleniorum kızıyorum bu sefer başım ağrıo sıkıldım diyip ağlamaya başlıyor ne yapmamız lazım annemle nolur bi yardım edin :(( eRKek çocuğu bu arada

    Merhaba Sevgili Tuğçe, 1. sınıf öğrencisi olmaktan daha zor birşey varsa o da 1. sınıf velisi olmaktır heralde, bize düşen en önemli görev sabırlı ve sakin olmak, henüz ince motor becerileri fazla gelişmemiş olduğundan çok çabuk yoruluyorlar, bırakın ödevini yapmıyorsa okulda öğretmenine versin hesabını.
    Merak etmeyin bir müddet sonra herşey daha kolay hale geliyor.
    Bu arada çocuklarımıza/kardeşlerimize öğretmek istediğimiz şeyleri onlara kızarak bağırarak değil iyi birer rol model olarak daha çabuk başarabiliriz. Bu anlamda güzel Türkçemizi önce biz doğru okuyup yazalım ki bunu başkalarından da istemeye hakkımız olsun değil mi?

  27. bilgileriniz için teşekkür ederim iyi çalışmalar.

    Biz teşekkür ederiz, kolay gelsin

  28. handan asil says:

    merhaba busene 1.sınıf oğlan annesiyim çok zor bir sene ilk yarı tatili olacak fakat oğlum okuyamıyor bütün sınıftaki çocuklar okudu bizmki yapamadı ben çok üzülüyorum…………öğrendiklerini unutuyor ilk zamanlar çok hırpaladım onu şimdi fark ediyorum ve aklıma geldiçe üzülüyorum.belki busene okuyamıyacakmış gibi geliliyor kabus gibi bir dönem .

    ARKADAŞLARIN yazdıklarını okuyunca çok mutlu oldum hepsi atlatmış bu durumları çocukları okuyor artık darısı başımıza

  29. cocuklacocuk says:

    Handan Hanım,

    Oğlunuz belki ters tepki vererek okumayı reddediyor olabilir ama hiç merak etmeyin okumayı öğrenemeyen yok, oğlunuz geç de olsa okuyacaktır,
    biliyorum zor ama siz sadece sabırlı davranmaya çalışın, çocuğunuzun doğru yaptığı her yerde memnuniyetinizi ve sevincinizi belli edin

    ayrıca öğretmeniyle mutlaka işbirliği içinde olun,
    ve unutmayın ki zor bir dönemim nerdeyse sonuna gelmek üzeresiniz.
    Kolay gelsin.

Bir cevap yazın