YENİDEN 1. SINIF

Günün sonunda fotoğrafları yuklerken oğlumun bu halini görünce yüreğim sızladı. Kurbanlık koyun gibi sırasına oturmuş,  kara kara gözlerini bana dikmiş, “Beni neler bekliyor acaba” der gibi bir hali var ..O yeni hayatının ilk gününde böyle merak ve endişeyle bekleyedursun, iki sene aradan sonra yeniden 1. sınıf velisi olduğum için oğlum kadar ben de heyecanlıyım.

Dün sabah okulumuzda tören saat 10:00 da başladı. Bizim minikler tören için yerlerini aldılar. 2. sınıflardan itibaren tüm öğrenciler düzgün bir şekilde töreni izliyorlarsa da , 1. sınıflar kendi içlerinde fıkır fıkır kaynadılar, öğretmenlerinin uyarısıyla sık sık hizaya geçseler de, onlara dağıtılan balonlarla oynadılar, anasınıfından birbirini tanıyanlar muhabbete daldılar.

Törenin sonunda bu sene mezun olacak 8. sınıf abla ve ağbilerinden kolej rozetlerini aldılar çok sevindiler.

Sınıfına yerleştirip öğretmenine teslim ettikten sonra vedalaştım oğlumla, okul çıkışında almaya gittiğimde, sabah bıraktığım çocuğa pek benzemiyordu. Hırkası esnemiş, rozeti kaymış, gömleğinin düğmeleri tamamen açılmış; içinden mavi yazılı t-shirtü çıkmış, ayrıca t-shirt de pantalonun içinden çıkmış, öğretmenin verdiği bir sürü kitabı nasıl taşıyacağının derdine düşmüş, telaşla beni bekliyordu.

Yine de eve geldiğinde pek havalıydı Kadir Mert, ee kolay mı koskoca 1. sınıf öğrencisi olmak. Peki memnun muydu halinden?

Hayır!!

İlk akşam çizgi çalışmalarından ibaret ödevi yaparken ,

-”ben çizgi çizmekten bıktım anne, artık yazı yazacağımı sanıyordum” diyerek hayal kırıklığını belirtti.

Bir eğitim- öğretim yılına daha biz böyle başladık, tüm öğrencilerimize başarılı bir yıl olması dileğimizle.