Bundan tam sekiz yıl önce 4 temmuz’da ilk oğlum Oğuz Kaan’ım dünyaya geldi. Temmuz başında doğacağını öğrenince sezeryanla doğacağı için doğum tarihi olarak Amcasının doğum günü olan 4 temmuz’u seçtik. Anne karnında çok özenle beslendiği halde çok halsiz ve zayıf bir bebekti Oğuz Kaan. O cansız kollarını parmağımın ucuyla tutup kaldırır, bıraktığım zaman yatağa cansız bir halde düşüşünü üzülerek izler, loğusalığın da etkisiyle devamlı ağlar dururdum. Buna rağmen ilk doğduğu andan itibaren boynunu dik tutabilir, gözlerimizin içine anlamlı bakabilir ve başında dönen mobil oyuncaktaki özellikle lacivert ayıcığı izleyebilirdi. (daha fazla…)
Posts Tagged ‘galatasaray’
İYİ Kİ DOĞDUN OĞLUM
SİMLİ SARI KIRMIZI KUTU
2. sınıf öğrencisi olan oğlum Oğuz Kaan küçüklüğünden beri resme çok meraklıdır, ama boyama yapmayı sevmez, sadece resim çizer, yaptığı resimleri anlatır bana müthiş bir hayal gücüyle. Ben çoğu zaman anlattığı şeyleri resmin içinde göremem, anlayamam ama O’nun bu müthiş hayal gücünden çok etkilenirim.
İşte bu yüzden okulda haftada bir gün ders çıkışı verilen resim kursuna gitmesini istemedim önce; belirli kalıplara girmesin, kendi istediği gibi özgürce çizsin diye düşündüm.
Ama yanılmışım. Resim kursu sadece çocukların el becerilerini geliştirmeye yönelik bazı faaliyetleri içeriyormuş. Okulumuz resim öğretmenleri tarafından verilen kurs gününü Oğuz Kaan adeta iple çekiyor. (daha fazla…)
BENİM OĞLUM BÜYÜMÜŞ
Bir güne gelmez çocukların büyüdüğü derler ya büyüklerimiz, ne zaman iki bebeğim oldu da ne zaman büyüdüler bazen hayret ediyorum kendi kendime. Nerde benim kucağımda uyuttuğum, ayağımda salladığım, altını bezlediğim, gazı çıksın diye dakikalarca sırtını ovduğum minik bebeklerim. Onları ben büyütmedim mi yoksa rüya mıydı aklımda yarım yamalak kalan hatırladıklarım. Şimdi o bebekleri değil de, iki küçük delikanlı görüyorum karşımda, her konuda fikir yürütebilen, okuyan, araştıran, duyarlı , meraklı, hatta kendilerinden birşeyler öğrenebildiğim, iki küçük delikanlı.
Özellikle 8 yaşındaki büyük oğlumda çok bariz farklılıklar hissediyorum öncekine göre, büyük oğlum Oğuz Kaan sakin mizaçlı bir çocuktur. Oyunları, ilgileri hep kendi halindedir. Sevgisini pek fazla belli edemez, yakınlığını kimseye gösteremez. Bu sene 2. sınıf öğrencisi olan oğlumda bu aralar başta bu konu olmak üzere bazı değişiklikler farkediyorum. Sevdiklerine daha çok yakınlık gösteriyor eskiye göre. Öpüyor , öptürüyor, sarılıyor durup dururken büyüklerine. (daha fazla…)
2007 DE NELER YAPTIK? -OYUNCAKLARIMIZ
2007 yılını bitirirken bizde Çocukla Çocuk olarak muhasebemizi çıkaralım dedik. Gerçi 1. yılımız bitmedi ama 9 ayı devirdik blog dünyasında. Elbecerilerine tektek baktığımızda tek bir yazıya sığmaz dedik, gruplara ayırdık.
İşte ilk grup olarak ÇocuklaÇocuk Oyuncakları.
Bazılarını biliyorsunuz bazıları sizlerle henüz tanışmadığımız dönemlere ait. Beğendiğiniz, merak ettikleriniz için fotoğrafların üzerine tıklamanız yeterli, ilgili yazı açılacaktır.
