Kas 19th, 2009 by cocuklacocuk. 
Kerem Bey 7,5 aylık oldu, ben yeni yazabiliyorum.
Artık yerlerdeyiz, emekliyoruz efendim. Emekleme mi , göbek üzerinde gezme mi tartışılır gerçi, biz emekleme diyelim yine de. Üstelik son bir kaç gündür emeklemekle de kalmıyor kanepenin kenarına tutunarak kalkıyor ve kanepenin üzerinde gözüne kestirdiği bir şey varsa almaya uğraşıyor, bir kaç adım atıyor. Ayakları tam basamasa da sıralamaya başladı. O kadar hareketli ki… Oturma odamızının halısının üzerine battaniyemizi, üzerine oyuncaklarımızı yayıyoruz, oynuyoruz. Çevremize de koltukların yastıkları ile bariyer yapıyoruz. O , yastığın üzerine tırmanıp kapıya ordan da koridora geçmek için epey çaba sarfediyor. İrem’de ortadan pek bir şey kaldırmamıştık, O da çok karıştırmamıştı, herşey açıkta olunca. Yine öyle yapma niyetindeyiz , bariyerler ise tehlikelerden korumak için, bıraktığımız anda TVnin camlı dolabına ve kablolara doğru koşuyor.
(daha fazla…)
Eki 13th, 2009 by cocuklacocuk. 
Kerem 6 ayını doldurdu , 6,5 aya yaklaştı. Anneler bana katılacaktır 6 ay önemli bir dönemeç; anne sütünden katı gıdaya geçmeye çalışmak ve daha hareketli bir bebek demek.
Önce hareketliliğinden başlayayım Kerem’in. Durdurmak imkansız, emeklemeyi tam başaramıyor ama göbek üzeri ayaklarının yardımıyla kendini iterek tüm odayı dolaşabiliyor izin versek. Kendine hedefler belirliyor, labtopun kablosu, gazete, vs. ve azimle ilerliyor onlara doğru. Durum böyle olunca etrafta hiçbir şey olmamalı artık, İrem’e de küçük oyuncaklarını bırakmamasını hatırlatıyoruz sık sık. Yürüyen beşiğimizi (burda anlatmıştım), kenarlarına tutunup kalkma çalışmaları yapmaya başlayınca terkettik mecburen oysa benim için öyle rahattı ki her odaya birlikte gidebiliyorduk beşikle. Halının üzerine seriyoruz oyuncaklarımızı oynuyoruz bizde. Bir de güneşli günlere veda etmeden hergün yürüyüş yapmaya çalışıyoruz. Gezerken, keyifli bir şekilde seyrediyor etrafını.Dün İrem okuldan geldikten sonra parka gittik ve salıncağa da bindi ilk kez, hani karşılıklı oturulan salıncaklar olur ya ondan, sallandıkça kahkahalar attı.
(daha fazla…)
Eyl 14th, 2009 by cocuklacocuk. 
Çok işimiz var çok, bizim ayaklarımızla… Ayağımızı ağızımıza götürmekten mutlu oluyoruz. Nasıl şirin oluyor bu bebeklerin ayakları, tombik tombik.
Keremcim, 5,5 ayını doldurdu. 4. ayında yazdıklarımı okudum da şimdi, “dönmeye başladı, yalnız bırakacağım zaman beşiğimize bırakıyorum” demişim. 2-3 haftadır fır fır dönüyor bizimki, mümkün değil yalnız bırakamıyoruz, yalnız bırakmaktan kasıt da mutfağa vs. gitme. Beşiğin içinde kenarlara tutunup başını, yarı gövdesini kaldırıyor, bakıyor etrafına, bize. Beşiğe şu anda tam sığıyor, o yüzden de içinde sıkılıyor gibi, bir kaç güne park yatağına geçireceğiz artık. Yatağın üzerinde veya yer halısında oynuyor genelde, geniş geniş dönsün diye.
Ablasının bebeklik oyuncaklarını yavaş yavaş çıkarmaya başladık, oyuncakları sıkı sıkı kavrıyor, eviriyor çeviriyor, yanına düştüğünde yeniden alabiliyor ve inceledikten sonra hemen ağza götürülüyor. Sohbet etmek istiyor hep, gülerek veya agularla cevap veriyor sohbetimize. Aşağıdaki fotoğraf yaptığımız sohbetlerden. Bazen öyle uzun anlatıyor ki, neler diyor acaba? İrem’le en sevdiğimiz konuşturmaca oyunumuza katılıyor Kerem Bey, ben Kerem i konuşturuyorum, İrem sorular soruyor, çok eğleniyoruz.
(daha fazla…)
Ağu 13th, 2009 by cocuklacocuk. 
Kerem 4. ayını doldurdu maşallah. 3. ayda başlayan diş kaşımalarımız daha da arttı. Başta battaniye olmak üzere ne bulursa ağzına götürüyor. Sert oyuncaklarla damağını kaşımayı pek bir seviyor.
Gülücükleri , sohbetlerimiz daha da güzelleşti. Aile bireylerini tanımakla birlikte, kendisiyle sohbet eden herkese de gülücükler saçıyor. Babamız ” oğlum erkeğin güleni iyi olmaz ” diyor şakayla gülerek, kahkaha ile cevap veriyor Kerem’cik.
Ve artık yüzüstü dönebiliyor. Ama dönüp öyle kalıyor tekrar sırt üstü dönmeye çalışıp yapamayınca başlıyor çığlıklara. Dönmeye başladığından artık kanepede bırakamıyorum düşer korkusu ile. Beşiğimize bırakıyorum yalnız bırakacağım zaman.
(daha fazla…)
