MUTLULUK İÇİMİZDE

“Mutluluk İçimizde” yazan bu buzdolabı mıknatısı; nisan ayında yaptığımız ilk fimo denemelerimizdendi. Hafta sonu Güzin Abla köşesinde gördüğümüz hikaye ile tam uyuşunca tekrar yayınlamak istedik. Hikayeye gelince;

İnsanoğlu mutluluğu hep hor kullanıyormuş… Hep şikayetçi, hep bıkkınmış…. Bir gün melekler mutluluğu saklamaya karar vermişler…. “Saklayalım, zor bulsunlar; zor buldukları için belki kıymetini bilirler” diyerek başlamışlar tartşmaya. Sorun büyükmüş… Mutluluğu saklamak kolay değilmiş. Kimisi: “Everest’in tepesine saklayalım” demiş; kimisi: “Atlas Okyanusu’nun dibine” demiş. Taç Mahal’in kubbesi, Mekke sokakları, İtalyan sofrası… Bir hastanenin yeni doğan odası, dondurma külahı, şarap şişesi… sigara paketi, lale bahçesi… Pek çok yer düşünmüşler, ama hiçbiri yeterince zor gelmemiş… Derken meleklerden biri:”İçlerine saklayalım” demiş. “Kimsenin aklına gelmez içine bakmak!”

İşte o gün bugündür mutluluk insanın kendi içinde saklıymış… Belki mutluluk kolay değildir. Kolay kolay gülmüyor insanın yüzü… Çünkü emekte ve insanın içinde saklı mutluluk…Ne başkasının evinde ne de başka bir şeyde… Bu yüzden gözünüz hep içinizde olsun… Siz dışarıyı boş verin, içinize bakın…