Kırmızı Böcek ve İç Dökme

Kırmızı böcek, ne kadar gerçeğe yakın değil mi? İrem’in kardeşiyle oyun hamuru oynarken yaptığı böcek.  Fok balığından sonra bir kez daha  şaşırttı beni. Maalesef fimo olmadığından kalıcı olmadı  neyse ki foto var.

Bundan sonra yazacaklarımın bu kırmızı böcekle hiç alakası yok, oyun hamurundan böceğimizi  paylaşmak istedim  sadece.

Dün  bir kez daha anladım ki hayattaki en büyük şanslarımızdan birisi ailemizin  yanımızda/ yakınımızda olmasıymış. Sanşlı gruptansanız eğer hiç kırmayın, ihmal etmeyin sevdiklerinizi. Bir şehirde yapayalnız olmak öyle kötü ki… çok doldum bu gün. Sabah  bakıcımızdan gelen telefon ile uyandım,  hastaydı gelemiyordu. Kalakaldım, bizim bir “B planımız” yoktu maalesef. Kısacık süre içinde bir kaç alternatif düşündük ama hiç biri içimize sinmedi. Eşime  sabah bir kaç saat gidip döneyim teklifimde olmayınca kaldım mecburen evde. Geçen haftada İrem’in rahatsızlığından  izinliydim  yarım gün. Üst üste olması canımı sıktı.  İzin almayı ben, kafama  yöneticimden daha fazla takıyorumdur  büyük ihtimalle  ama maalesef bu değiştirebileceğim bir huy değil.   Kreş ve bebek bakım yerleriniz araştırdım  sabah, Kerem 2 yaş altı olduğundan  her kreşte olan bir yaş grubu değil. Bir daha olursa bir alternatif olsun diye istemiştim ama güvenebileceğim bir yer bulamadım.  Kafamda binbir tilkiyle  oğluşla  kocaman bir gün geçirmenin keyfini de yaşayamadım doya doya:)   Uzun zamandır Kerem’le yalnız kalmamıştık, tek başınayken çok uyumlu, İrem de öyle aslında bunu çok net farkettim. Ama  ikisi bir aradayken müthiş bir karmaşa oluyor evde Kerem de İrem de sesler üst perdeden bağırtılarla ilgi çekmek peşinde saldırıp duruyorlar oraya buraya.

Son olarak tüm bakıcılarımıza sağlıklı günler diliyorum 🙂