Kerem 23 Aylık

Az kaldı,  2 yaşımızı devirmek üzereyiz.  Çocuklar büyüdükçe sorunları  büyüyor,  değişiyor hiç azalmıyor  bu bir gerçek ama bağımlılık açısından en en zor dönemi atlatmak üzere olduğumuz için  mutluyuz kendi adımıza.     Yabancı bir ortamda  herşeyi keşfetme merakından yine  peşinde çok koşturuyoruz ama en azından kendi evimizde     kısa sürelerle olsa da ( ki bize çoook uzun geliyor bu kısacık nefesler 🙂 )  bazen bir oyuncak bazen hamur bazen bir kitapla oyanabiliyor  tek başına. İrem’le  birlikte birşeylerle oynamaya da başladılar:)  İrem’in “Kerem   gel aşkım” diye  çağırışına bayılıyorum.

Bebeklikten beri müzikle dansla arası hep iyi,   müziği duyduğu zaman başlıyor dansa. Şimdiye dek söylediği ilk  ve  tek şarkı ; Ali Babanın çiftliği oldu, evde çok sık söylediğimiz bir şarkı değildi ama arabada dinlediğimiz TRT Çocuk şarkılarından öğrendi sanırım.

Bu ay bizim için NEDEN’lere giriş yaptığımız bir ay oldu:) İlk olarak gece uyuturken sokaktan gelen bozacının sesine takıldı bizimki, daha öncede neden  niçin soruları vardı ama bozacı 1 hafta sürekli sürdü, “neden bağırıyor, boooza?” sorusunu sabah kalktık akşam yattık açıklamaya çalıştık:)

-Biz alalım diye bağırıyor

-Neden , bağırıyor?

Bozacı   karakterimiz oldu hayatımızda 🙂

Sonra sabah işe giderken makyaj yapan beni izleyip ;

-Neden boyuyon?

Bitmek bilmez bu “neden” soruları uzun  bir dönem,  O’nunla birlikte biz de düşünmeye başlayacağız nedenleri.  Sahi neden bağırıyor bozacı?

Fotoğraf makinasını elime aldığımda hemen hemen her çocuk gibi yaklaşıyor objektife,  yukardaki fotoğrafımız böyle anlardan birinden.