Özlem’ce

Evde Tek Başına Deneme 1

Bu yaz dönemi bir ilki gerçekleştirdik;

Yardımcımız, babasının rahatsızlığı ve çalışma izni sebebi ile bir süreliğine ayrıldı, ramazanın son haftası  memleketine gitti.  Daha önceki gidişlerde çok panik olan  ben bu kez garip bir şekilde  daha rahattım. Mutlaka yeni birisini bulmalıyım diye kafayı yiyip  arayışa girmedim.  Geçmişte bu arayışlarım çoğu kez boşa çıkmışlığı negatif enerji, hayal kırıklığı olarak dönüyor sadece.  Bakıcı olmak isteyen çok insan var fakat kısa süreli, mesela yaz boyudenildiğinde istemiyorlar sanki bu bakıcılık işine girerken 10 yıllık sözleşme yapılıyormuş gibi… Hiç bir zaman anlayamayacağım  bir durum.  Aslında çocuklar  da büyüdü artık, bir süredir yatılı yardımcıyı bırakmayı ciddi düşünüyoruz,  fakat eşimin şehir dışı görevi  benim  uzun mesailerim sebebi ile bu yılda bizi  devam etmeye  karar verdik.

Herneyse bu zorunlu gidişi bir deneme fırsatı olarak değerlendirdik.  Çocuklar da  bu kısa sürede  başka birisi gelsin istemediler. Özellikle İrem biz yalnız kalabiliriz diyerek karar vermemize destek oldu ki bu Kerem’e de göz kulak olma sorumluluğunu kendi isteğiyle alması olduğundan bizim için çok önemliydi.  Aslında İrem yaşı itibari ile yalnız kalabilir evde fakat Kerem 8 yaşında henüz. Doğal olarak bir dolu tereddütümüz oldu;

-Kavga ederler mi? Zarar verirler mi kavga edip ?

-Aç  kalırlar mı ? ( yemek olmadığından değil de , yemeği çıkarıp   yemek anlamında)

-Tehlikeli bir şey olur mu?

….

Read More»

Upuzun Bir Aradan Sonra Merhaba

Upuzun bir aradan sonra merhaba.

İlk kez bu kadar tutukluk oldu.

Kafamda yazacak konular da varken, elim gitmedi bilgisayara… ( Ortağım, Fulya’m için de geçerli bu durum)

Yeni bir yer gördüğümde, okuduğum kitap bittiğinde, vs. hadi yazayım bunu deyip, yarına ertelemelerle 3 ay geçti.  Korkunç 🙁 Oysa yazı yazmank ve paylaşmak terapi gibi benim için.

Yıllık iznimin son günlerinde , tatilin keyfini çıkarıyorum. Yıllık izin günleri de aslında yeni yıl dönemine benziyor; tatilin bütün rehavati içerisinde  izin sonrası dönem gelecek yıl için de hayaller kurup, planlar yapıyorum.

İzin dönemimde son birkaç yıldır mail kontrol etmiyorum. Telefon olursa bakıyorum ama  maillere girersem kafam orda kalıyor, problemler kafada dolaşmak istemiyorum neticede. Gece oturup tüm mailleri okumaya / cevaplamaya çalıştığım tatiller de oldu. Ama anladım ki bu   faydadan çok zararlı bir davranış hem bana hem de şirkete.  Tatilde kafan boşalmalı, enerji dolu bir şekilde işe dönmek en iyisi.

Read More»

Kayseri’den Dönerken – Uzun Araba Yolculuğu

Sömestr tatilinin ilk haftasında biz de eşimle yıllık izinlerimizden bir kaç gün kullandık. Geçtiğimiz yıl  Erciyes’te  harika vakit geçirmiştik, burada yazmıştım.  Bu yılda  kış tatilinde rotamız  çoktan belliydi.  Kayseri’ye gittik fakat  kardan tipiden Erciyes’e 1 gün çıkabildik 🙁 Onda da soğuk ve tipiden kayamadık.  Kayseri’de olduğumuz sürece Erciyes  göstermedi zirvesini bize,  oysa açık havalarda çok güzeldir manzarası. Erciyes’e çıkamamamız pek etkilemedi tabi bizi, Kayseriliyiz  ne de olsa. Akrabalarımızı, dostlarımızı görmek, onlarla sohbet bizim için en güzel tatillerden. Çocuklaçocuk ekibi olarak da  bir araya geldik 🙂 🙂

Giriş kısmı biraz uzun oldu ama ben asıl dönüşteki araba yolculuğumuzu anlatmak istiyordum. Kayseri- Kocaeli yaklaşık 9 saat, bizim çocuklar bebekliklerinden beri  alışıklardır  aslında uzun araba yolculuklarına (bakınız 2010 yılı çocuklarla uzun araba yolculukları yazımıza).  Çocuklar küçüktü o  yazımızda, şimdi 8 ve 13 yaş  çocuklarımızla  2 yeni eğlence ekledik uzun   yolculuklarımıza.  Paylaşmak istedim.

Read More»

Hayatınızın Zamanlasına Güvenin

“Trust timing of your life”; hayatınızın zamanlamasına güvenin diye çevriliyor. Bence tam türkçesi ise “Her şerde  bir hayır vardır”

Cuma günü yaşadığım bir olayda bu sözü hissettim tam anlamıyla…

Niye böyle hissettiğimi anlatmadan önce ; Tüm öğrencilerin ve öğretmenlerin yarı yıl tatili kutlu olsun.  Spor ve müzik kursları ile birlikte  aile olarak ritmimiz çok yüksek bir dönemdi, çocuklar çok emek harcadı.  Hepimiz tatili hak ettik 🙂

Cuma günü çocukların karne töreni için  okuldaydım.  Kerem bu yıl 2. sınıf ve sınıflara giremiyor veliler 2. sınıftan itibaren. Sınıfta  karne alışlarını seyredemesem de bekliyorlar gelmemi,  gitmezsem ben de iyi hissetmiyorum. 

Read More»

Kar , Kuşlar ve Yabani Alıç

Hepimiz kara doyduk, bol bol kar fotoğrafları paylaştık bu haftasonu.  Yoğun kar yağışının haftasonuna  gelmesi   biizm için çok keyifli oldu. Uzun zamandır ilk kez tüm aile tüm gün boyunca evimizdeydik, karla oynamaya  çıktık evin önüne bir süre o kadar. Ne   basketbol kursu, ne voleybol, ne piyano, …  Hafta sonlarımız koşturmacayla geçtiğinden garipti tabi, yıllardır öğlen uykusu uyumamıştım, bu hafta sonu uyudum mesela:)

Bahçemizde tam olarak adını bilmediğim , yabani alıç olduğunu düşündüğüm bir ağaç var. 

Read More»

Hayat Çoğaltabildiğin Kadar Senin

2016 da  sürekli bir kendimi motive etmeye çalışır bir durumdaydım. Biraz motive olduğumda gündem kendine çekti 🙁 beni.  Yapmak istediklerim  kenarda beklediler hal ve ruhiyemin yükselmesini… Ben de bekledim aslında enerjimin çoğalıp; yazmaya , örgüye,  çocuklarla faaliyetler uydurmaya uygun kıvama gelmesini. Ama anladım ki öyle bekleyerek, kafanda kurarak hiçbirşey olmuyor.    Özlemekle kaldım:(   Kendimi faydalı hissetmeyince ya da faydalı demeyelim de yapmak istediklerine vakit ayırmayınca yorgun yatıp yorgun kalkıyorum, ötesi yok. İş hayatına  daha çok kaptırıyorum kendimi böyle durumlarda. Kaptırmaktan kastım çok ya da az çalışmak değil, evde bile kafada işle gezmek, rüyada problem çözmek gibi. Oysa kimseye faydası yok bunun,  zihin boşalmalı, temizlenmeli, enerji depolamalı evde.

Mesela bu hafta sonuna bakalım,  süre olarak bakarsak normal bir hafta sonundan farkı var mı? Yok…  Ama sıradan bir cumartesi ve pazar olmadığından, yeni yılın enerjisinden,   ailemizle  dolu dolu geçirdiğimizden pazartesi uzun bir tatilden dönmüş gibiydim.

Read More»