Eflatun – Hayat- Denge

Eflatun’a iki soru sormuşlar;
Birincisi, İnsanoğlunun sizi en çok şaşırtan iki davranışı nedir ?
Eflatun tek tek sıralamış; çocukluktan sıkılırlar ve büyümek için acele ederler
Ne var ki çocukluklarını özlerler
Para kazanmak için sağlıklarını yitirirler.
Ama sağlıklarını geri almak için de para öderler.
Yarınlarından endişe ederken bugünü unuturlar.
Sonuçta, ne bugünü, ne de yarını yaşarlar.
Hiç ölmeyecek gibi yaparlar.
Ancak hiç yaşamamış gibi ölürler.
Sıra gelmiş ikinci soruya; -“Peki sen ne öneriyorsun?
Bilge yine sıralamış,
Kimseye kendinizi “sevdirmeye” kalkmayın !
Yapılması gereken tek şey, sadece kendinizi “sevilmeye” bırakmaktır.
Önemli olan; hayatta,”en çok şey’e sahip olmak” değil,”en az şey”e ihtiyaç duymaktır.
Hepimizin hayatta kendine göre belirlediği dönem dönem değişen öncelikleri var, önemli olan dengeyi tutturabilmekte…
İşe ara verdiğim 4 yılda kendimi hayattaki önceliklerimi belirlemekte , dengeyi kurmakta iyi bir seviyeye geldiğimi düşünüyordum.   Özellikle işkolik günlerimi ardımda bıraktığıma seviniyordum, ama ne oldu? 8 ay sonra  yine kendimi listemin en başına işimi geçirmiş, tüm organizasyonlarımı, hafta sonu dahil buna göre ayarlar buldum. Bulunca üzüldüm 🙁 , üzülünce düşündüm. 🙂  kaptırıp gitmemek lazım aslında özellikle de iş için diye düşünüyorum. Annelik zaten kendi  içimizde o kadar çok hesaplaşmaya neden oluyor ki…
Eflatun’un sözleri iyi geldi bana, benzer duygular içinde olanlar için paylaşayım dedim.