Çocuklarla Hayat Var mı?

"Büyüdükleri zaman bugünleri şevkatle anacağım. Ama Bugün değil!"-- İşin şakası tabi, meleklerimizin her anının kıymetini bilmek en güzeli.

Damla’nın başlattığı yazı dizisi  “Doğumdan Sonra hayat VarMı?”yı biraz özelleştirerek “2. çocuk sonrası hayat var mı?”  yı da aralara ilave etmek istiyoruz.

Doğumdan sonra hayat VAR , elbette. Her anında yeni bir şey öğreneceğiniz, yeniden büyüyeceğiniz, annenizi anlamaya başlayacağınız , eski  hayatınızın tamamen değişeceği, dünyadaki en güzel aşk çocuk diyeceğiniz bir hayat… Ama   özellikle ilk bir kaç yıl çok zor, çok meşakketli bir hayat bekliyor sizi.  Hele bir de tam azıcık düzene girdiğinizde siz de benim gibi 2. bebek  olsun, kardeş gibisi yok derseniz işte o zaman daha da karışıyor  hayat.

Geçenlerde Morpatlıcan “1 çocuk hiç çocuk, 2 çocuk çook çocuk” diyordu, aynen katılıyorum.

Hayatınızı planlar yaparak zamanlamayı unutun, bebeğinizin keyfine kalmış herşey. Bebeği uyutunca da bitmiyor zaten, sizi bekleyen bir minik daha var çünkü. Dengeyi kurmak herşeye yetişmeye çalışmak oldukça yoruyor. En güzel zaman  en konsantre olabileceğiniz zaman , her  ikisinin de gece uykusuna yattığı anlar. Tabi tüm   büyük işleri bırakmak da olmuyor zira o süre o kadar da uzun değil.

Aslında en önemli noktalardan birisi  etrafınızdaki yardım göreceğiniz kişiler. Kızımı doğurduğumda annem babam baktılar sağolsunlar, amanın hayat ne kadar kolaymış şimdi daha iyi anlıyorum.  2. ayımda işe dönmüştüm .  Altı aylık olana kadar süt iznimi kullanıp  erken çıkıyordum, 4 ten sonra buluşuyorduk kızımla. O  dönemde en  büyük sıkıntım   geceleri tam uyuyamaktı.  Uykunuz hassassa durum biraz daha kötü olabilir, benim öyle uykum bölündü kaçtı gibi derdim olmadığı, kaldığım yerden çok rahat devam edebildiğim halde uykusuzluk zor iş. Gerçi  anne olan herkes uyku  hassasiyetini kaybediyordur.

Her hamilelik, her doğum, her çocuk farklı birbirinden. Kerem de yardımcısız olmam ( haftada bir temizliği saymazsak),  ailemin uzakta olması , İzmit’te  kimsemizin olmaması   yordu beni. İkinci bebekte azıcık tecrübeli bir anne olarak herşey daha kolay olmasına, kendimi  çok kasmama rağmen . Tamam İrem anaokuluna gidiyor ama  geldiğinde ilgi bekliyor, oyun bekliyor.    Bugüne kadar  birlikte vakit geçirmeye oyuna çok alışık olduğundan da O’nu yalnız bırakmış gibi olmak istemediğimden zorluyorum kendimi.  İrem’in TV dışında kendi kendine oyun oynamasını öğretebildiğimiz için ne kadar yi yaptığımızı anladım diğer yandan da, kardeşi ile ilgilenirken odasında kendi kendine vakit geçirebiliyor bir süre de olsa.

Yardımcı, yakınlar , arkadaşlar çok önemli, sizden torun bekleyen “biz bakarız” diyen birileri varsa, tavsiyem, hiç kaçırmayın bu fırsatı.Yine isterseniz siz bakın ama yanınızda olması bile büyük nimet bunu unutmayın.

Sosyal hayat çoğunlukla; eve gelen, evine gittiğiniz dostlarınızla sınırlı kalıyor ilk bir kaç yıl. Mama saatiydi, uykusuydu derken fırsat bulup  arada bir kahve içebilmek inanılmaz keyifli. Bir de parklar ve uzun yürüyüşler giriyor hayatınıza ki kendini doğaya atmalar işin güzel yönlerinden birisi. İyi hafif bir puset olmalı her an yanınızda.

Bu konuyu tek yazıda toparlamak oldukça zor tabi, son olarak, öyle titizlikleri bir süre için rafa kaldırmakta fayda var. Çocuklarımla  daha fazla vakit geçirmeyi azıcık dağınıklığa tercih ediyorum kendi adıma. Bulduğum  boşluklarda da  vaktimin tamamını temizliğe ayırmamak, kendimi dinlemek  ruh sağlığım için en iyisi diye düşünüyorum.

Not: Kitubi yazı dizisinde bu konuda yazan arkadaşların yazı linklerini de bulacaksınız, konu ilginizi çektiyse buraya Lütfen.

11 Replies to “Çocuklarla Hayat Var mı?”

  1. Çok güzel olmuş, ikinci çocuk tecrübesi de süper katkı oldu. Hemen ekliyorum linki.

  2. Özlemcim ben tek çocuklu halini bilebiliyorum sadece 😀 Biz mesela bu yıl ilkokula başladığı için Alper Hafta içi yüzde 99 evdeyiz 🙁 Haftasonu da eğer ödevler izin verirse küçük kaçamaklar yapıyoruz. Ama geçici ve sıkıcı bir durum bu bile :p

  3. Ne kadar güzel yazmissin 🙂
    Benim henüz bir cocugum var ve ikinci konusunda biraz fikir edinmis oldum simdiden 🙂 Tahmin ediyordum zor oldugunu…Hem benimde pek kimsem yok cevremde, o halde kizimin az daha büyümesini bekleyeyim.
    Senin gibi bilincli annelerin cogalmasi dilegimle 😉 Is konusunda bende öyle düsünüyorum, yani daginiklik olacak elbet cocuk olan evde, o vakitleri cocuga ayirmak en güzeli, ev nasilsa gene dagilacak ama cocuk günden güne büyüyor ve bu vakitlere ihtiyaci var, ileride karsiligini görecegizdir mutlaka.
    Sevgiler 🙂

  4. Daha duur, daha dur.Bunlar en kolay zamanları tadını çıkart:)))

  5. zaman zaman bunları düşünüyorum ben de.. ikinci de gelince nasıl olacak?, çok zorlanır mıyım?, altından nasıl kalkarım?,… sonra diyorum ki; girdin bi yola. geri dönüş yok artık. en kötü ihtimalle hayatının bi 3-4 yılını yoksay. sonra rahata ereceksin. hem zahmetsiz rahmet olur mu hiç?
    bilmem ki acaba züğürt tesellisi mi yapıyorum kendime, yoksa polyannacılık mı oynuyorum?…

  6. çook gerilere gittim. Çocukla hayat yok , çocuklu hayat var ve bu çocuklar büyüdükçe değişecek sananlar var :)))Sadece sorumluluklar büyüyor Şimdi geç kalınca meraktan çıldırma var. Suratı biraz düşük gelse , acaba iş yerinde mi bir sorun var, acaba özel yaşamında bilmediğim bir sorumu var derdi var ve inanın küçüklükleri çok daha kolaymış diyeceksiniz. Benden söylemesi:))) Ama hayat onlarla daha güzel.

  7. canım hissettiklerime ve yaşadıklarıma tercüman olmuşsun adeta.bende iki çocuk annesi olarak tüm yazdıklarına katılıyorum ve şöyle diyorum.iki çocuk ,iki kat mutluluk ,iki kat sevgi ,iki kat yorgunluk….
    iyi ki varlar.allah hepisini nazardan korusun

  8. ikinci cocuga cesaret edip, bu aya kadar da geldiginiz icin tebrikler gercekten,
    ben hamileligimde ve daha oncesinde hep cok cocuk isterdim, ancak Doruk dogunca ikinci cocugu kaldiramayacagimi, sabrimi zorlayacagini anladim.
    kolayliklar.

  9. cocuklacocuk says:

    Damla, bu şekilde bir mim düzenlediğin için sen sağol, ana yazı altında aynı konudaki yazılar formatını sevdik.

    Alev’cim, ilkokul 1. sınıfın ne kadar zor olduğunu biliyorum yakınlarımdan, kolay gelsin sana

    Ceyda , her şey gönlünce olsun 2. bebek konusunda, en doğru zamanı biliyordur O. İkinci bebekle aile genişliyor, mutluluk artıyor, 🙂

    Neduk, Lale Abla, çok haklısınız, şimdi bedenimiz yoruluyor belki ama ilerde kafa yorgunlukları alacak yerini. Herşeyiyle çocuklu hayat çoook güzel, iyi ki varlar.

    Smilenam, Amin, Allah hep iyi günlerini göstersin.

    Gülcan, aynen zahmetsiz rahmet olmuyor, hiç düşünme zorlukları ,sağlıkla kavuş bebeğine.

    KirazSevdası, Doruk biraz büyüdüğünde belki değişebilir hisleriniz. Her şey gönlünüzce olsun

  10. ya bende böyle bir desteği bulma konusunda terddüt ettiğim için bir türlü düşünemiyorum henüz ama birşey var ki yeni doğan bebek ne kadar planlarsak planlayalım kendine has planlarıyla fırsatlarıyla geliyor ve belki boşuna kafa patlatıyoruz

  11. cocuklacocuk says:

    çok haklısın GeCe, her çocuk kendi kısmetiyle , kendine göre en doğru zamanda geliyor.

Bir Cevap Yazın