ÇOCUĞUMU YENİDEN YETİŞTİRMEM MÜMKÜN OLSAYDI

Hepimiz çocuk yetiştiriyoruz ve bunu yaparken elimizden gelenin en iyisini yapmaya çaba gösteriyoruz. Hata yapmıyor muyuz? Elbette yapıyoruz bazen yaptığımızı bilerek ya da bilmeyerek.Çocuk yetiştirmek konusunda ideal olan davranışlar kitaplarda yazsa da kendi çocuğuna uygulamak farklı oluyor. Oysa zaman su gibi akıp geçiyor, göz açıp kapayıncaya kadar büyüyor çocuklarımız. Bu yüzden onlar büyüdüklerinde keşke dememek için daha sabırlı daha hoşgörülü ve daha bilinçli davranmamız gerekiyor. Geçenlerde elimize  Diane Loomans dan “çocuğumu yeniden yetiştirmem mümkün olsaydı” başlıklı bir yazı geçti. Bizim hoşumuza gitti, umarız siz de beğenirsiniz…

Çocuğumu Yeniden Yetiştirmem Mümkün Olsaydı:

* O’na işaret parmağımı kaldırıp yasaklar koymak yerine, parmaklarıyla resim yapmayı öğretirdim

* Hatalarını daha az düzeltir, onunla daha çok yakınlık kurmaya çalışırdım.

* Onu sadece gözlerimle izler, ona saat kısıtlamaları koymazdım.

* Daha bilgili olmaya çalışır, ona daha şefkat gösterirdim.

* Onunla daha çok yürüyüşlere çıkar uçurtmalar uçururdum.

* Ona karşı ciddi bir tavır içinde olmak yerine, onunla oyunlar oynardım.

* Onunla kırlarda koşar, yıldızları seyrederim.

* Onu daha sık kucaklar, daha az hırpalardım.

* Ona karşı katı davranmaz , onu daha çok onaylar ve yüreklendirirdim.

* Önce benlik saygısı kazanmasını sağlar, bir ev sahibi olmayı daha sonra düşünürdüm.

* Ona, güce karşı sevgi duymak yerine, sevginin gücünü öğretirdim.

Diane Loomans

20 Replies to “ÇOCUĞUMU YENİDEN YETİŞTİRMEM MÜMKÜN OLSAYDI”

  1. Çok güzel.Hayatımızda keşkelere yer vermemek adına bunlara daha çok önem vermeliyiz.Arkadaşlarımızdan da çok güzel mailler geliyor bu konularda.slayt gösterileri falan.bende çocuk gelişimi üzerine çok kitap okuyorum.Ama gerçekten kitaplardakini birebir çocuklara uygulamak çok zor.Çünkü her çocuğun karekteristik yapısı farklı.Ama yine az çok faydası olduğunu da düşünüyorum en azından yaptığımız yanlışlardan ders almasını öğreniyoruz.

    Yaptığımız yanlışlardan ders almak ve tekrarlamamak çok önemli, insallah sorunsuz ve sağlam karakterli bireyler yetiştirebiliriz hepimiz.

  2. ne güzel öneriler bunlar
    umarım bu şekilde yapmayı başarırız
    çocuklarımızı sevgi ve anlayışlı yaklaşabilirsek ne mutlu bize

    inşallah mavi annecim en az keskeyle yetiştirebilmek ümidiyle çocuklarımızı

  3. dijle durgunlu says:

    pekçoğunu yapıyor olmanın sevinci pekçoğunu da uygun zaman gelince yapabiliyor olmanın umuduyla okudum.
    bu güzel paylaşım için teşekkür ederim

    Ne güzel annelerden böyle sözler duymak, iyi günlere büyütelim inşallah çocuklarımızı

  4. Çok güzel gerçekten…
    Ama sanırm önce kendimize uygulanması gerekiyor , çocuğumdan önce keşke kendimi daha iyi yetiştirmem mümkün olsaydı da çocuğumu da mükemmel yetiştirebilseydim dediğimiz olmuyor mu?

    Ebeveyn ve çocuk arasında yaşanan bir çok sorun genelde büyüklerden kaynaklanıyor ne yazıkki, büyükler kendi sıkıntılarını çocuklarına yansıtıyor öfkelerini miniklerden çıkarıyor, bu anlamda kendimizle barışık sorunsuz insanlar oldugumuz için halimize şükrediyoruz.Sevgiyle kal

  5. Çok beğendim gerçekten çok güzel çok doğru:))Teşekkür ederim:))

    Biz de teşekkür ederiz…Sevgiyle kalın

  6. bunların hepsini yapmış olduğum için mutluyum…

    ne mutlu sana:)

  7. aşk meleği says:

    gerçekten çok anlamlı bir yazı. Gel gör ki ben daha yolun başındayken bunların nekadarını uygulayabilirm? birazda sanırım hayat şekillendiriyor işlerin, olayların akışını… ve bi müddet sonra annelikle ilgili çoğu şey içgüdüsel olarak mı ilerliyor ne ??

    Evet kesinlikle içgüdüsel ve tecrübelerle ilerliyor.

  8. Asli Eratac says:

    Henuz bir bebegimiz yok ama insallah oldugunda dikkate alacagim. Paylasim icin tesekkurler:)

    Teşekkürler, sevgiyle kal

  9. o kadar hılı büyüyorlar ve bizde o kadar günlük sıkıntıların gelecek kaygılarının içine hapsoluyoruzki sonunda keşke demeye başlıyoruz. Çok güzel bir yazı. kafamı kaldırmamı sağladı. teşekürler canım 🙂

    Öyle gerçekten, gözümüzün önüne bir yere asıp ara sıra okumak gerek..

  10. bu kitap tam bir başucu kitabı olmalı. insanın kendini kaybettiği, sıkılıp bunaldığı dolayısıyla çocuğunu da bunalttığı zamanlar için mutlaka ara ara göz atılması gereken bir kitap. birkaç madde bana bunları düşündürdü. kimbilir içinde daha neler vardır…

    kesinlikle unutmamamız gereken özlü sözler bunlar, sevgiyle kalın:)

  11. ben bir tek çocuklarımla mutfakta daha çok vakit geçirmek isterdim. Küçükken birlikte kurabiye falan yaptık mı hatırlamıyorum. Nedense onlara mutfakta hep zarar geleceğini sanırdım. Bir de çok korumacı davrandım ona pişmanım. Nazlı Üniv için İzmire giitiğinde telefonda söylemişti bunu bana. Derste okumuşlar hemen beni aramıştı . Sevgiler size

    Lale Ablacım ister istemez korumacı anneler oluyoruz sanırım bu elimizde değil, yıllar sonra bizimkiler neler söyleyecekler bize anneliğimizle ilgili bakalım:))

  12. ayrı bir sanat annelik…ama bazı annelerin çok hataları oluyor.çocuğuna kızacağına güzelce anlatmalılar.ama ben sizin çocuğunuzu yeniden yetiştirmeniz gerekmiyeceğini umuyorum.bence çoook iyi bir annesiniz

    Çok teşekkürler Sanem, inşallah hepimiz en iyi şekilde yetiştirebiliriz çocuklarımızı

  13. Çok güzel bir yazı,hayatın zor şartlarını yaşarken bazen unuttuklarımız ve atladıklarımız oluyor..Not etmek lazım ,hatta buzdolabının üzerine asmalı bu yazıyı…

    Teşekkürler…

    Kesinlikle göz önünde bulundurulması gereken bir yazı değil mi…

  14. GüLCaN says:

    çocuk yetiştirirken hata yapmamak mümkün değil malesef. umarım yıllar sonra geriye şöyle bi dönüp baktığımızda keşke diyeceğimiz çok az şeyimiz olur diye düşünüyorum. bu yazıyı daha önce başka bi yerde okumuştum ve çok beğenmiştim. keşke harfi harfine uygulayabilsek…

    Umarız en az keşkeyle büyütmüş oluruz çocuklarımızı…sevgiyle kal

  15. Ne yazık ki bunları yapınca çocuğu şımartmış gözüyle bakılıyor toplumumuzda.Ama ben de bu önemli noktaları uygulamaya çalışıyorum günlük yaşantımda.Geçen gün annem “senin bu kadar rahat olabileceğini düşünemezdim” dedi.O sırada önlük taktırmayan kızım, çorbasını da kendisi içmek istiyordu ve izin vermiştim.Sonuç; banyo! Ama o mutluydu:)

    Aynı sahneleri biz de yaşadık zamanında , batan bir mutfak, kirli kıyafetler ve banyoda biten mutlu son. Artık büyüüler de o gunleri unutmuşuz bile:)

  16. esin köksal says:

    Çok güzel bir yazı ve çok mutluyum oğlum henüz çok küçük ve ben bunların çok azını ona yaptım :)BUndan sonrada daha da dikkatli olucam ona karşı 🙂

    ne güzel boyle bir konuda ufacık bir faydamız bile olursa…sevgiyle kalın:)

  17. karmançormancı says:

    çocuğu olan dostlarıma göndereceğim hemen… mutlu kalalım.

    teşekkürler, sevgiler

  18. rüzgar says:

    Keşke demek ne kötü; ama şartlar ve hayatın içinde birşeyleri gözden kaçırıyoruz zaman zaman. Güzel yazı için teşekkürler. Sevgiler 🙂

    Umarız “keşke”siz büyütebiliriz çocuklarımızı…sevgiyle kalın

  19. ben geç kalmadım çok iyii…denilenleri yapacağım..:)))

    Çok ilgili ve iyi bir anne olduğuna eminiz zaten:)

  20. çok etkileyici bir yazı

    Teşekkür ederiz

Bir cevap yazın