Çanakkale ve Çok Duygusal Anlar

Geçtiğimiz Pazartesi günü okulumuzda Çanakkale Zaferi’ni anma törenleri yapıldı. Törende benim oğluşum da orotoryada görevliydi. Sabah okula giderken bu görev için aldığımız siyah gömleğini giydi, siyah gömlek içinde biraz daha büyüdü gözümde, sanırım kendisi de öyle hissetti:))

Öğleden sonra biz davetli veliler okulun konferans salonunda yerlerimizi aldık. Bir yanımda canım arkadaşım ve adaşım Fulya , diğer tarafımda veli arkadaşlarım heyecanla izlemeye başladık gösterileri. Öncelikle okul öncesi minikler Çanakkale ile ilgili ezberledikleri şiiri okudular. Daha sonra koro Çanakkale türküleri söyledi. Sıra geldi orotoryoya..

Gençler sahnede yerlerini alıp Çanakkale ile ilgili sözler söylediler. Fulya’nın kızıyla oğlumun yanyana yer almış olması güzel bir tesadüftü. Ama daha da güzeli ikimizin de aynı anda tam 11 sene evveline; bebeklerimizi karnımızda taşıdığımız zamanlara gidip doktor muayenesinde sıra beklediğimiz zamanları hatırlamamız oldu.

Öğrenciler hazırladıkları kısa oyunları oynamaya başlayınca duygusal anlar benim için çoktan başlamıştı.

Geçtiğimiz Pazartesi günü okulumuzda Çanakkale Zaferi’ni anma törenleri yapıldı. Törende benim oğluşum da orotoryada görevliydi. Sabah okula giderken bu görev için aldığımız siyah gömleğini giydi, siyah gömlek içinde biraz daha büyüdü gözümde, sanırım kendisi de öyle hissetti:))

Öğleden sonra biz davetli veliler okulun konferans salonunda yerlerimizi aldık. Bir yanımda canım arkadaşım ve adaşım Fulya , diğer tarafımda veli arkadaşlarım heyecanla izlemeye başladık gösterileri. Öncelikle okul öncesi minikler Çanakkale ile ilgili ezberledikleri şiiri okudular. Daha sonra koro Çanakkale türküleri söyledi. Sıra geldi orotoryoya..

Gençler sahnede yerlerini alıp Çanakkale ile ilgili sözler söylediler. Fulya’nın kızıyla oğlumun yanyana yer almış olması güzel bir tesadüftü. Ama daha da güzeli ikimizin de aynı anda tam 11 sene evveline; bebeklerimizi karnımızda taşıdığımız zamanlara gidip doktor muayenesinde sıra beklediğimiz zamanları hatırlamamız oldu.

Öğrenciler hazırladıkları kısa oyunları oynamaya başlayınca duygusal anlar benim için çoktan başlamıştı.

Savaşa küçük yaşta giden Mehmetçiğin düşman cephaneliğini patlattıktan sonra şehit düşmesi mi, yoksa anneciğine bıraktığı mektubu mu( bak yine gözlerim doldu), “bu hastaya yapacak birşey  kalmamış, diğer hastalarla ilgilenelim” diyen Doktor Salih’in aslında kendi oğlunu ölüme terkettiği hikayesi mi, oğlunu şehit veren annenin ağıdı mı yoksa Atatürk rolünü çok başarılı oynayan öğrenci mi,  hikayelerin arasında orotoryadaki rolüne çıkan oğlumun sesinden Çanakkale’yi dinlemek mi beni daha çok etkiledi bilemiyorum ama  gözyaşlarıma hakim olabilmek için epeyce çabaladığımı söylemeliyim..Koca salonda yine bir ağlayan benimdir muhtemelen diye düşündüm ama yanılmışım, ufaktan burun çekmeler ve kağıt mendil paylaşımlarını görünce tek olmadığımı anlayıp rahatladım, gözyaşlarımı kendi haline bıraktım…
;

Çok güzel hazırlanmıştı Ted Kayseri Koleji Çanakkale Zaferini anma töreni için…Bu özel gün için emek veren tüm öğrenci ve öğretmen arkadaşlarımıza teşekkür ediyorum..