Bir Ev Kazası

Bir ev kazasında düştüm ve sağ omuzunda bir çatlak oluştu. Acilde çekilen röntgende kırık görünmüyordu fakat ertesi gün ortopedi uzmanının kontrolü  ve çekilen  MR sonrasında çatlak tespit edildi. Ve hayatımıza yeni bir terim girdi “humerus üst uç  kırık- kapalı”. Çok şükür bir ameliyat veya alçı  gerekmedi, askılık kullanıyorum. Çok daha kötü hastalıklar var, binlerce şükür halime, ağlayıp sızlanmak istemiyorum. Amma velakin bir sağ el kullanıcısı ( sağlak ?:)) olarak sol elle yapılabilecekler oldukça kısıtlı, elim kolum bağlı oturuyorum.  Yaklaşık 2 hafta oldu.

İlk muayene sonrasında; “elimi oynatabiliyorum, nasılsa sorun  da omuzumda” diyerek  bazı işleri evden  labtopta yapabilecegimi düşünmüştüm fakat bu hayalperestlik çok uzun sürmedi. Bir kaç gün sonra  doktorumun  bana neden kızdığını, ” bu konuyu ciddiye alın, mühendis hanım”dediğini anladım. İnsan hasta olduğunu kabullenmesi gerçekten moral bozucu oluyor .Hayalperest halim daha iyiydi :)) Sonuçta doktorun dediği şekilde sağ kolum oynatmadan durmaya duruyorum fakat hiçbir şey yapmamaya alışık olmadığından zorlanıyorum. Doğum izni dışında raporda almadığım için huzursuzum. Kitaba vurdum önce kendimi  aslında iyi de oldu 1Q84’ü okumak için muhteşem bir zamanlama. Sol elimi kullanarak yazmaya çalıştım mail yazmak çok zor, bilgisayarda tek tek yazabiliyorum, kaplumbağa hızı.

Tabi insan zorda kalınca alternatif çözümler üretiyor , keşfediyor.

-telefon veya tabletten  sesli klavyeyi kullanmaya başladım, arada düzeltme gerekebiiliyor

– gmail hesabınız varsa google drive ile de pc den sesli klavye ile yazmak mümkün. Biraz yavaş ve tane tane söylemek gerekiyor , mikrofon kalitesi de önemli, deneme aşamasındayım .

Her durumda sesli klavyede yazı yazmak çok zor ve uzun, düzeltmelerde eklenince bir kaç kez yazarsın normal şekilde. insanın kendi sesini duyması garip oluyor. sonuçta  bu yazıyı tamamlamayı başardım.

 

foto; içimiz açılsın diye

 

Kaydet

Kaydet

Kaydet

Kaydet