Annelerin Gece Gezinmeleri

Tüm anneler aynıdır sanırım, geceleri çocukların odasıyla kendi odamız arasında mekik dokuruz. Benimkilere üstlerini  örtmeyi öğretemediğimden  her kalktığımda bir kontrol ederim. Hastalıkları hiç saymıyorum zaten, Allah hasta etmesin çocuklarımızı. Bir de benim çocuklarım da aynı benim gibi sayıklıyorlar, sayıkladıklarını duyduğum anda fırlıyorum ben de odalarına. Üniversitede oda arkadaşlarım iyi bilir ve korkarlardı benim bu ani kalkışlarımdan. Her tık sesine bilinçli veya bilinçsiz bir şekilde zıplardım, artık o kadar değilim.

Dün gece de Kerem ‘in sesini duydum, “Mari, korkuyorum” diyor. “Kerem gel” diye seslendim ses yok, zıpladım hemen. Bir baktım ki bizim ki gitmiş yardımcımızın odasına korkuyorum diye O’nunla birlikte yatmaya hazırlanıyor.  Gel oğlum diyerek kaptım hemen hemen annelik iç güdüleriyle , gece gece moralim bozuldu. Neden bana gelmiyor diye düşünüp durdum, annelik kıskançlıktır değil mi? Yardımcımızı öyle aman aman sevdiğini gözlemlemiyorum  gün içerisinde ama işte taktım bir kez. Sonra Kerem’i aldım yatağına götürdüm, yanına yattım sarıldım doya doya. Biraz uyumuşum birlikte sonra kendi yatağıma geçeyim derken hafif aralık kapıyı açık zannettiğimden  ve karanlıkta göremediğimden kapıya çarptım, dudağımı patlattım:(

Tüm anneler aynıdır sanırım, geceleri çocukların odasıyla kendi odamız arasında mekik dokuruz. Benimkilere üstlerini  örtmeyi öğretemediğimden  her kalktığımda bir kontrol ederim. Hastalıkları hiç saymıyorum zaten, Allah hasta etmesin çocuklarımızı. Bir de benim çocuklarım da aynı benim gibi sayıklıyorlar, sayıkladıklarını duyduğum anda fırlıyorum ben de odalarına. Üniversitede oda arkadaşlarım iyi bilir ve korkarlardı benim bu ani kalkışlarımdan. Her tık sesine bilinçli veya bilinçsiz bir şekilde zıplardım, artık o kadar değilim.

Dün gece de Kerem ‘in sesini duydum, “Mari, korkuyorum” diyor. “Kerem gel” diye seslendim ses yok, zıpladım hemen. Bir baktım ki bizim ki gitmiş yardımcımızın odasına korkuyorum diye O’nunla birlikte yatmaya hazırlanıyor.  Gel oğlum diyerek kaptım hemen hemen annelik iç güdüleriyle , gece gece moralim bozuldu. Neden bana gelmiyor diye düşünüp durdum, annelik kıskançlıktır değil mi? Yardımcımızı öyle aman aman sevdiğini gözlemlemiyorum  gün içerisinde ama işte taktım bir kez. Sonra Kerem’i aldım yatağına götürdüm, yanına yattım sarıldım doya doya. Biraz uyumuşum birlikte sonra kendi yatağıma geçeyim derken hafif aralık kapıyı açık zannettiğimden  ve karanlıkta göremediğimden kapıya çarptım, dudağımı patlattım:(

Tüm anneler aynıdır sanırım, geceleri çocukların odasıyla kendi odamız arasında mekik dokuruz. Benimkilere üstlerini  örtmeyi öğretemediğimden  her kalktığımda bir kontrol ederim. Hastalıkları hiç saymıyorum zaten, Allah hasta etmesin çocuklarımızı. Bir de benim çocuklarım da aynı benim gibi sayıklıyorlar, sayıkladıklarını duyduğum anda fırlıyorum ben de odalarına. Üniversitede oda arkadaşlarım iyi bilir ve korkarlardı benim bu ani kalkışlarımdan. Her tık sesine bilinçli veya bilinçsiz bir şekilde zıplardım, artık o kadar değilim.

Dün gece de Kerem ‘in sesini duydum, “Mari, korkuyorum” diyor. “Kerem gel” diye seslendim ses yok, zıpladım hemen. Bir baktım ki bizim ki gitmiş yardımcımızın odasına korkuyorum diye O’nunla birlikte yatmaya hazırlanıyor.  Gel oğlum diyerek kaptım hemen hemen annelik iç güdüleriyle , gece gece moralim bozuldu. Neden bana gelmiyor diye düşünüp durdum, annelik kıskançlıktır değil mi? Yardımcımızı öyle aman aman sevdiğini gözlemlemiyorum  gün içerisinde ama işte taktım bir kez. Sonra Kerem’i aldım yatağına götürdüm, yanına yattım sarıldım doya doya. Biraz uyumuşum birlikte sonra kendi yatağıma geçeyim derken hafif aralık kapıyı açık zannettiğimden  ve karanlıkta göremediğimden kapıya çarptım, dudağımı patlattım:(

Annelik böyle bir şey gece tüm sürprizlere açık; duygusal takıntılarda oluşabiliyor, kazalarda …

Hepinize Mutlu Pazarlar.