ANLADIM

Sevgili Ece’nin Balkonu “Bugün bunu Gördüm, öğrendim, düşündüm” şeklinde bir yazı dizisi yapmış. çok hoşumuza gitti.

Yaşam bize hergün yeni bir şeyler öğrenme / anlama fırsatı  veriyor. Anne olduktan sonra anladığım bir şeyi paylaşmak istiyorum ben de.

13 yıl kadar önce, bindiğim şehir içi bir otobüste bir kadın bebeğini emziriyordu. Amanın ne kadar ayıplamış ve sinirlenmiştim. Bu ne rahatlık, bu ne saygısızlıktı? Topluma hiç saygı kalmamıştı.

Geçenlerde yaşadıklarım tetikledi ve bu olay canlandı yeniden gözümde;

İrem’le hergün   havuza gidiyoruz, henüz O’nu  yalnız bırakamıyorum, Kerem yanımda olunca giremiyorum da. Biz de  Kerem le izliyoruz kenardan. Havuza gitmeden  hemen önce besliyorum, kızım uzun uzun eğlensin diye. Ama bir kaç kez Kerem yine acıktı ve  İrem  le kısa süre sonra dönmek zorunda kaldık. Yok yok  Kerem’i havuz başında emzirmedim.  Ama  o olay  üzerinde yeniden  düşündüm.

Çok şükür bebekle gittiğimiz her yere araba ile gidiyoruz.  İstanbula, kardeşlerimize, dostlarımıza, alışverişe  veya hastaneye 🙁 gittiğimizde yol boyu emzirme şansım var arabada. Dışarda işimiz uzadığında  arabaya dönüp emzirebiliyorum. Diğer taraftan süt sağma makinamız var.

Ama ya bu imkanlarımız olmasaydı? Otobüsteki  o kadın gibi emzirir miydim bebeğimi?

Üniversite öğrenciliğinden anneliğe geçtikten sonra bu soruya verdiğim cevap; EVET. Çünkü;

1) Bebeğimi aç bırakmak söz konusu ise hiç bir başka değer umurumda değil. Uygun kıyafeti seçtin mi göğsün de görünmüyor zaten.

2) Emziren anne görüntüsünün  en masum ve doğal görüntülerden birisi olduğunu düşünüyorum.

Siz ne dersiniz arkadaşlar?

Not:foto google görsellerden

NOT 2:

Sevgili Elfeyp bu yazımızdan hareketle güzel bir post yazmış, işin bir de bu yönü var tabi.