10.YIL MADALYASI

10 yıl önce mezun olduğum, arada geçen dönemde her fırsatta koşa koşa ziyaretine gittiğim, kızımın göbeğini rektörlük binasının önüne gömdüğüm üniversiteme, bu defa mezuniyetimin 10.yılı şerefine madalya almaya gittim.

Oda arkadaşlarımla tam kadro bir araya geldiğimiz bu güzel organizasyonda az sayıda bölüm arkadaşımla da tekrar görüşme fırsatı buldum.

Güne, cüppelerimizi alarak başladık. ?Anne bunu niye giydin, nasıl bir kıyafet bu? diyerek şaşkınlığını ortaya koyan kızım, çimlere yatma konusunda herhangi bir adaptasyon problemi yaşamadı. Aynı ilişki, burada yaşayan, insanlara son derece alışık olan kedilerle de devam etti. ?Bak kedicik sen bu duvara zıplayamazsın!? diye yaptığı sohbetler sadece bizi değil etraftakileri de güldürdü.

Sıcaktan cesaret edemediğimiz Anıtkabir ziyaretinin ardından ( Atam affet bizi!) bölümlerde toplanıldı.
Bölümüme 10 yıl sonra ilk kez gittim. Mezuniyetinin 10., 20., 40. yılını kutlayan meslekdaşlarımla hep bir aradaydık. Çocuklarımız, eşlerimizle amfiye dağıldık. Yeniden tahtaya çıktık, bu sefer proje sunmak yerine madalya sıramızı bekledik. Madalya alanların yaptığı 1-2 dakikalık konuşmalarda; okul sonrasında neler yaptığımızı paylaştık. Özellikle mezuniyetinin 40. yılını kutlayan bölümdaşlarımın konuşmaları paha biçilemeyecek bir eğitimdi benim için. Kızımı amfide oturtturmak pek kolay olmadı ama baktı ki yapacak bir şey yok o da kendini uykuya verdi.

 

Ve günün sonunda oda arkadaşlarımla tekrar yurtta buluştuk. 5 yıl boyunca nasıl sığdığımızı anlamadığımız, birlikte çok güzel ve özel günler geçirdiğimiz odamızı çoçuklarımızla beraber gezdik. Ranzaların üstünde zıplamalarına engel olmak pek mümkün olmadı.

Aslında tüm gün fiziksel güç harcamadan; ODTÜ?nün değişik mekanlarında oturup, güzel sohbetler yaptık. Ama akşam olduğunda hepimiz çok yorulmuştuk. Yaşanılan duygu yoğunluklarından kaynaklanan bu güzel yorgunluk ve ilerleyen zaman sebebiyle, 20. yılı beklemeden görüşmek üzere ayrıldık..
Not: Bu ziyaretimizde Çocukla Çocuk ailesinin erkek çoçuklarının da göbek bağlarını ODTÜ?ye gömdük, törenle. Bakalım gelecek çoçuklarımıza neler getirecek, göbek bağları gibi kendileri de bir arada olacaklar mı?